การสื่อสารอัตลักษณ์และการรับรู้ของนักท่องเที่ยวที่มีต่อตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราว จังหวัดบุรีรัมย์
1
44
Files
Issued Date
2022
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
ตนุภัทร เรืองปรัชญากุล (2022). การสื่อสารอัตลักษณ์และการรับรู้ของนักท่องเที่ยวที่มีต่อตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราว จังหวัดบุรีรัมย์. doi:10.14457/STOU.the.2022.5 สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/4142
Alternative Title(s)
Identify communication and tourists' perceptions of Srauh-Kraow walking street in Buri Ram Province
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การสื่อสารอัดลักษณ์ของตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราว จังหวัดบุรีรัมย์ และ 2) การรับรู้อัตลักษณ์ของตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราวจังหวัดบุรีรัมย์ในสายตานักท่องเที่ยว การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม ผู้ให้ข้อมูลหลักมี 3 กลุ่ม คือ 1) เจ้าหน้าที่จากหน่วยงานภาครัฐ ได้แก่ ผู้อำนวยการกองสาธารณสุข เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ รองผู้อำนวยการกองสารณสุข เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ กรรมการบริหารถนนคนเดินเซราะกราว เจ้าหน้าที่บัญชีถนนคนเดินเซราะกราวและโฆษกประจำถนนคนเดินเซราะกราวจังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 5 คน 2) ตัวแทนคณะกรรมการผู้ประกอบการถนนคนเดินเซราะกราว จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 5 คน และ 3) ตัวแทนประชาชนที่เดินทางมาตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราว จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 15 คน รวมจำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบสังเกตการณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการสร้างข้อสรุป ผลการวิจัย พบว่า 1) การสื่อสารอัตลักษณ์ของตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราวจังหวัดบุรีรัมย์ พบว่ามีการสื่อสารผ่านสื่อ 5 ประเภทคือ (1) สื่อบุคคล ได้แก่บุคคลจากหน่วยงานรัฐและเอกชน บุคคลในท้องถิ่นผู้ประกอบการ ศิลปินดารา นักท่องเที่ยว (2) สื่อเฉพาะกิจ ได้แก่สื่อเสียงตามสาย โปสเตอร์ แผ่นพับ ป้ายประชาสัมพันธ์การจัดกิจกรรมและการจัดการแสดง (3) สื่อมวลชน ได้แก่ สื่อวิทยุ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ (4) สื่ออินเทอร์เน็ต ได้แก่ การประชาสัมพันธ์เพจเฟสบุ๊ค การรีวิว การเช็คอินผ่านสื่อออนไลน์ และ(5) สื่อกิจกรรมพิเศษต่างๆเพื่อสื่อสารอัตลักษณ์หลัก 7 ด้านคือ (1) การเป็นถนนสายวัฒนธรรม เป็นลานบ้านลานเมือง (2) การแสดงพื้นบ้านเป็นพื้นที่สำหรับการแสดงศิลปะพื้นบ้านของจังหวัดและต้อนรับนักท่องเที่ยว (3) ผลิตภัณฑ์พื้นบ้าน เป็นพื้นที่จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ สินค้าพื้นบ้านของดีจังหวัด (4) อาหารพื้นบ้าน เป็นแหล่งรวมอาหาร ขนมพื้นบ้านของอร่อยของจังหวัด (5) ถนนปลอดโฟม ปลอดน้ำอัดลม เหล้าบุหรี่ เป็นถนนคนเดินเพื่อสุขภาพ (6) ตลาดนัดอาหารปลอดภัย ผู้ประกอบการถนนคนเดินต้องทำตามกฎอนามัยของกระทรวงสาธารณสุข (7) ตลาดต้องชม ได้รับคัดเลือกให้เป็นตลาดที่เป็นอัตลักษณ์ของชุมชน 2) การรับรู้อัตลักษณ์ของตลาดนัดถนนคนเดินเซราะกราวจังหวัดบุรีรัมย์ ในสายตานักท่องเที่ยวพบว่า ส่วนใหญ่มีการรับรู้อัตลักษณ์ด้านการเป็นถนนสายวัฒนธรรม แหล่งรวม ศิลปะการแสดงและผลิตภัณฑ์พื้นบ้านมากที่สุด รองลงมาคือ การเป็นแหล่งรวมอาหารพื้นบ้านและขนมพื้นบ้าน และการเป็นตลาดนัดอาหารปลอดภัย ถนนปลอดโฟม.
The objectives of this research were to study 1) the identity communication of Srauh-Kraow Walking Street in Buri Ram Province; and 2) perceptions about the identity of Srauh-Kraow Walking Street in the point of view of tourists.This was qualitative research done by using in-depth interviews and non-participatory observation. There were 3 groups of key informants: 1) 5 government officials, comprising the director and deputy director of the Buri Ram Municipality Public Health Division, the chairman of the Srauh-Kraow Walking Street Management Committee, the accountant in charge of Srauh-Kraow Walking Street, and the spokesperson of Srauh-Kraow Walking Street; 2) 5 representative members of the Srauh-Kraow Walking Street Vendors Committee; and 3)15 samples representing local citizens who came to visit Srauh-Kraow Walking Street; for a total of 25 key informants. The data collection tools comprised an in-depth interview form and an observation form. Data were analyzed by descriptive narration and conclusions. The results showed that 1) communication about the identity of Srauh-Kraow Walking Street in Buri Ram Province was done using 5 types of media: (1) personal media, in the form of personnel from government-and private-sector agencies, local people, entrepreneurs, artists and actors, and tourists; (2) ad-hoc media, comprising neighborhood announcements on public address systems, posters, pamphlets, signs, activities, and performances; (3) mass media, in the form of radio, TV, and newspapers; (4) internet media, such as the market’s Facebook page, reviews, and check-ins on social media sites; and (5) activity media. The communications aimed to transmit messages about 7 aspects of the walking street’s identity: (1) a showcase for local culture and a common space for get-togethers in the town; (2) a welcoming place where you can see local folk art and performing arts shows; (3) local specialty products with the best of the province for sale; (4) traditional local food, snacks and desserts; (5) a health-oriented venue with no foam, no cigarettes, no alcohol and no carbonated soft drinks; (6) a healthy market with safe food products because all the vendors follow the Ministry of Public Health’s rules; and (7) worth-seeing, because it was selected as a market showcasing local identity. 2) Most of the tourists interviewed perceived that primarily, Srauh-Kraow Walking Street was a cultural venue where they could experience art, music, and local products. Their other perceptions were that it was a good source of local food and sweets, and that it served safe, hygienic food and that foam products were not allowed
The objectives of this research were to study 1) the identity communication of Srauh-Kraow Walking Street in Buri Ram Province; and 2) perceptions about the identity of Srauh-Kraow Walking Street in the point of view of tourists.This was qualitative research done by using in-depth interviews and non-participatory observation. There were 3 groups of key informants: 1) 5 government officials, comprising the director and deputy director of the Buri Ram Municipality Public Health Division, the chairman of the Srauh-Kraow Walking Street Management Committee, the accountant in charge of Srauh-Kraow Walking Street, and the spokesperson of Srauh-Kraow Walking Street; 2) 5 representative members of the Srauh-Kraow Walking Street Vendors Committee; and 3)15 samples representing local citizens who came to visit Srauh-Kraow Walking Street; for a total of 25 key informants. The data collection tools comprised an in-depth interview form and an observation form. Data were analyzed by descriptive narration and conclusions. The results showed that 1) communication about the identity of Srauh-Kraow Walking Street in Buri Ram Province was done using 5 types of media: (1) personal media, in the form of personnel from government-and private-sector agencies, local people, entrepreneurs, artists and actors, and tourists; (2) ad-hoc media, comprising neighborhood announcements on public address systems, posters, pamphlets, signs, activities, and performances; (3) mass media, in the form of radio, TV, and newspapers; (4) internet media, such as the market’s Facebook page, reviews, and check-ins on social media sites; and (5) activity media. The communications aimed to transmit messages about 7 aspects of the walking street’s identity: (1) a showcase for local culture and a common space for get-togethers in the town; (2) a welcoming place where you can see local folk art and performing arts shows; (3) local specialty products with the best of the province for sale; (4) traditional local food, snacks and desserts; (5) a health-oriented venue with no foam, no cigarettes, no alcohol and no carbonated soft drinks; (6) a healthy market with safe food products because all the vendors follow the Ministry of Public Health’s rules; and (7) worth-seeing, because it was selected as a market showcasing local identity. 2) Most of the tourists interviewed perceived that primarily, Srauh-Kraow Walking Street was a cultural venue where they could experience art, music, and local products. Their other perceptions were that it was a good source of local food and sweets, and that it served safe, hygienic food and that foam products were not allowed
Description
วิทยานิพนธ์ (นศ.ม. (นิเทศศาสตร์))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2565
Degree Name
นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
นิเทศศาสตร์
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)