ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสหกรณ์ในจังหวัดหนองคาย
0
0
Files
Issued Date
2015
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
ฤทัยรัตน์ รักเกื้อ (2015). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสหกรณ์ในจังหวัดหนองคาย. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/9874
Alternative Title(s)
Employees' work efficiency of Nongkhai Provincial Cooperative
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสหกรณ์ในจังหวัดหนองคาย (2) เปรียบเทียบประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสหกรณ์ในจังหวัดหนองคายจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลการศึกษาครั้งนี้เปีนการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานคณะกรรมการ ผู้จัดการและผู้ตรวจสอบกิจการของสหกรณ์ที่จดทะเบียนกับสำนักงานสหกรณ์จังหวัดหนองคาย 9 แห่ง จำนวน 222 คน โดยการคำนวณตามสูตรของทาโร ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 143 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่ของไลเคิร์ท สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ใช้ในการทคสอบสมมติฐานการวิจัย ได้แก่ การทคสอบค่าทีการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธีการทคสอบแอลเอสดีผลการศึกษาพบว่า (1) ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสหกรณ์ในจังหวัดหนองคายโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ระดับประสิทธิภาพที่มืค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านมาตรฐานการปฏิบัติงาน และมีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านนวัตกรรม (2) เปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานบุคลากรของสหกรณ์ในจังหวัดหนองคายจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่าบุคลากรสหกรณ์ที่มีอายุ แตกต่างกัน มีประสิทธิภาพการปฏิบัติงานแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนบุคลากรที่มี เพศ สถานภาพ ระดับการศึกษาตำแหน่งงาน รายได้ต่อเดือน ระยะเวลาการปฏิบัติงาน และสหกรณ์สังกัดมีประสิทธิภาพการในการปฏิบัติงานไม่แตกต่างกัน
The objectives of this study were: (1) to study the level of employees’ work efficiency at Nongkhai Provincial Cooperative Offices, and (2) to compare their work efficiency, classified by personal factors. This study was a survey research. The population of this survey research consisted of 222 employees, including operation, management board and auditors of 9 Nongkhai Provincial Cooperative Offices. The sample of 143 was calculated by Yamane formula with stratified random sampling. A constructed questionnaire was used as a tool to collect data. The statistics employed for data analysis were percentage, mean, standard deviation, t–test, and one- way ANOVA, and Least Significant Difference. The study results revealed that (1) the overall of employees’ work efficiency at Nongkhai Provincial Cooperative Offices was at a high level. As for each individual aspect, it was found that the highest mean was the performance standards, and the lowest mean was innovation; (2) the comparing results of performance efficiency, classified by personal factors, indicated that employees with different ages had different performance efficiency with a statistical significance at 0.05 level. However, the employees with different genders, status, levels of education, incomes, durations of work, and divisions had no different performance efficiency.
The objectives of this study were: (1) to study the level of employees’ work efficiency at Nongkhai Provincial Cooperative Offices, and (2) to compare their work efficiency, classified by personal factors. This study was a survey research. The population of this survey research consisted of 222 employees, including operation, management board and auditors of 9 Nongkhai Provincial Cooperative Offices. The sample of 143 was calculated by Yamane formula with stratified random sampling. A constructed questionnaire was used as a tool to collect data. The statistics employed for data analysis were percentage, mean, standard deviation, t–test, and one- way ANOVA, and Least Significant Difference. The study results revealed that (1) the overall of employees’ work efficiency at Nongkhai Provincial Cooperative Offices was at a high level. As for each individual aspect, it was found that the highest mean was the performance standards, and the lowest mean was innovation; (2) the comparing results of performance efficiency, classified by personal factors, indicated that employees with different ages had different performance efficiency with a statistical significance at 0.05 level. However, the employees with different genders, status, levels of education, incomes, durations of work, and divisions had no different performance efficiency.
Degree Name
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
วิทยาการจัดการ
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)