การใช้วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรสำหรับการเพาะเห็ดฟางในตะกร้า

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1) คุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมีบางประการของวัสดุเพาะเห็ดฟางแต่ละชนิด 2) วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรต่อปริมาณและคุณภาพผลผลิตเห็ดฟาง 3) องค์ประกอบทางเคมีของเห็ดฟางที่เพาะด้วยวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรแต่ละชนิด และ 4) ต้นทุนและผลตอบแทนการผลิตเห็ดฟาง ผลการวิจัย พบว่า 1) ทุกทรีตเมนต์มีค่าดูดซับความชื้น เฉลี่ย 79.05 เปอร์เซ็นต์ ค่าความเป็นกรดเป็นด่าง เฉลี่ย 5.65 ผลวิเคราะห์ธาตุอาหารในวัสดุเพาะเห็ดฟางพบค่า N, P, K และ Ca มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (P< 0.05) ค่า Mg ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ 2) ผลผลิตเห็ดฟางมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ เห็ดฟางที่เพาะด้วยต้น ก้าน และใบกล้วย ให้ผลผลิตสูงสุด เท่ากับ 444.82 กรัม/ตะกร้า เห็ดฟางที่เพาะด้วยเปลือกและฝักข้าวโพดให้คุณภาพดอกเห็ดเกรด A สูงสุด 45.75 เปอร์เซ็นต์/ตะกร้า และ 3) องค์ประกอบทางเคมีเห็ดฟางที่เพาะจากวัสดุเพาะทางการเกษตร ได้แก่ ค่าวัตถุแห้ง (dry matter: DM) โปรตีนหยาบ (crude protein: CP) เยื่อใยหยาบ (crude fiber: CF) ไขมัน (Fat) เถ้า (Ash) คาร์โบไฮเดรตที่ย่อยง่าย (Nitrogen free extract: NFE) และฟอสฟอรัส (P) มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญยิ่งทางสถิติ (P< 0.01) แต่มีแคลเซียม (Ca) ไม่แตกต่างกันทางสถิติ 4) ต้นทุนการผลิตเห็ดฟางที่เพาะจากก้อนเห็ดนางรมฮังการีที่ผ่านการเก็บผลผลิตหมดแล้วมีต้นทุนการผลิตต่าที่สุดคือ 8 บาท/ตะกร้า ผลตอบแทนการผลิตพบว่า เห็ดฟางที่เพาะด้วย ต้น ก้าน และใบกล้วยให้ผลตอบแทนสูงสุด 30.77 บาท/ตะกร้า และผลกาไรเห็ดฟางที่เพาะด้วยก้อนเห็ดนางรมฮังการีที่ผ่านการเก็บผลผลิตหมดแล้วให้ผลกาไรสูงสุด 18.70 บาท/ตะกร้า