การคุ้มครองสิทธิผู้บริโภคตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550

Abstract

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสิทธิผู้บริโภคตามรัฐธรรมนูญแห่ง ราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และการดำเนินงานของรัฐในการให้ความคุ้มครองสิทธิผู้บริโภค (2) ศึกษาปัญหา อุปสรรค ในการดำเนินงานคุ้มครองผู้บริโภคในพื้นที่กรุงเทพมหานคร (3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำนโยบายการคุ้มครองผู้บริโภคในพื้นที่กรุงเทพมหานครไปปฏิบัติ (4) เสนอแนะ แนวทางการให้ความคุ้มครองสิทธิผู้บริโภคตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550 ผลการศึกษาพบว่า (1) ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550 มีการให้ ความสำคัญแก่สิทธิผู้บริโภค ซึ่งได้บัญญัติถึงสิทธิของผู้บริโภคให้ในมาตรา 61 โดยมีการจัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคขึ้นมาดูแลงานด้านนี้ และยังมีหน่วยงาน สนับสนุนและ ดำเนินงานเกี่ยวกับการคุ้มครองผู้บริโภค กระจายตัวอยู่ในหน่วยงานต่างๆ ซึ่งภาครัฐได้มีการให้ ความคุ้มครองสิทธิผู้บริโภคอย่างเต็มที่ ทั้งมาตรการในเชิงแก้ไข เยียวยา และมาตรการเชิงรุกเพื่อ ป้องกันการเกิดปัญหา ซึ่งเป็นไปตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 (2) ปัญหา อุปสรรคในการดำเนินงานคุ้มครองผู้บริโภคในพื้นที่กรูงเทพมหานคร คือ ปัญหาต้านทรัพยากร ของหน่วยงานทั้งด้านงบประมาณและบุคลากร รวมทั้งปัญหาในการรับรู้และปกป้องสิทธิผู้บริโภค ซึ่งพบว่ามีการละเลยการปกป้องสิทธิของผู้บริโภคเอง เมื่อถูกละเมิดสิทธิ โดยคิดว่าการร้องเรียนมี ความยุ่งยากและเสียเวลา อีกทั้งจากความเชื่อของสังคมไทยในเรื่องของกรรมและการให้อภัย (3) ปัจจัย สำคัญที่ส่งผลต่อนโยบายการคุ้มครองสิทธิผู้บริโภค ได้แก่ ความสัมพันธ์ระหว่างกลไกภายใน หน่วยงานและระหว่างหน่วยงาน ลักษณะของหน่วยงานที่นำนโยบายไปปฏิบัติ และความพอเพียงของ ทรัพยากร (4) ข้อเสนอแนะคือ การสร้างการมีส่วนร่วมของภาคส่วนที่เกี่ยวข้องทั้งฝ่ายคุ้มครองสิทธิ ผู้ประกอบธุรกิจ และผู้บริโภค รวมทั้งการผลักคันให้เกิดองค์การอิสระเพื่อคุ้มครองผู้บริโภค