ปัจจัยกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างค่าเงินบาทกับเงินเยนญี่ปุ่น

Abstract

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระบบการเงินระหว่างประเทศและอัตรา แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศของไทย 2) ศึกษาปัจจัยสำคัญในการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับเงินเยนญี่ปุ่น 3) วิเคราะห์ถึงดุลยภาพของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศระหว่างเงินบาทกับเงินเยนวิธีการศึกษาใช้มูลอนุกรมเวลารายไตรมาส โดยเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2543 –เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 เป็นเวลาระยะเวลา 44 ไตรมาส แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 วิธี คือ 1) การวิเคราะห์เชิงพรรณา ศึกษาถึงวิวัฒนาการของระบบการเงินระหว่างประเทศ และวิวัฒนาการของระบบอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศของไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และ 2) การวิเคราะห์เชิงปริมาณโดยนำข้อมูลสำคัญทางเศรษฐกิจมาทดสอบหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่กำหนดอัตราแลกเปลี่ยนของเงินบาทและเงินเยนภายใต้แนวคิด Portfolio Balance Approach โดยวิธี Cointegration และการประมาณค่าแบบจำลองโดยใช้วิธี Error Correction Model จากผลการศึกษาพบว่า 1) ระบบอัตราแลกเปลี่ยนของโลกเริ่มจากการใช้มาตรฐาน ทองคำในการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยน ต่อมาประเทศต่างๆ มีพัฒนาการไปใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนที่ความยืดหยุ่นมากขึ้น เช่น ระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัวและแบบลอยตัวแบบมี การจัดการ สำหรับประเทศไทยก็เริ่มจากการแบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบคงที่ และปัจจุบันประเทศไทยใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัวแบบมีการจัดการ 2) ปัจจัยสำคัญในการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับเงินเยน ได้แก่ ปริมาณเงินโดยเปรียบเทียบระหว่างประเทศไทยกับประเทศญี่ปุ่น การคาดการณ์ดัชนีราคาผู้บริโภคระหว่างประเทศไทยกับประเทศญี่ปุ่น ปริมาณ ความต้องการถือครองพันธบัตรในประเทศไทยกับประเทศญี่ปุ่นมีความสัมพันธ์ทางเดียวกับอัตราแลกเปลี่ยนส่วนรายได้ที่แท้จริงของประเทศไทยกับประเทศญี่ปุ่น ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยของไทยกับประเทศญี่ปุ่นมีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานตามแบบจำลองตามแนวคิดทางการเงิน Portfolio Balance Approach 3) ตัวแปรข้างต้นมีความสัมพันธ์ในเชิงดุลยภาพระยะยาว และมีกลไกการปรับตัวในระยะสั้นเมื่อมีการเบี่ยงเบนออกจากดุลยภาพ