โมเดลการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และสังเคราะห์แนวทางการบริหารการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ที่มีผลการปฏิบัติที่ดี 2) ศึกษาระดับความสำคัญในการจัดการการส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีผลการปฏิบัติที่ดีและเครือข่าย 3) วิเคราะห์และสังเคราะห์โมเดล และ 4) ประเมินผลโมเดลการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประชากรเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 7,850 แห่ง และแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่ประสบความสำเร็จ จำนวน 50 แห่ง กำหนดตัวอย่างแบบเจาะจงและแบบง่าย ได้ตัวอย่าง เป็นผู้บริหาร อปท. 15 แห่ง ตัวแทนแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร 50 แห่ง ตัวแทนเครือข่าย 100 ราย และผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ด้านการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของ อปท. 10 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาการทดสอบค่าที การวิเคราะห์ปัจจัยและ การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวทางการบริหารจัดการที่ดีของ อปท. มี 9 ด้าน มีองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวแบบ 5A ได้แก่ ที่พัก การคมนาคม สิ่งดึงดูดใจ สิ่งอานวยความสะดวก และกิจกรรมการท่องเที่ยว และมีมาตรฐานการส่งเสริมการท่องเที่ยว 3 ด้าน ได้แก่ มาตรฐานด้านแหล่งท่องเที่ยว การบริการ และการตลาด การท่องเที่ยว 2) แหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีผลการปฏิบัติที่ดีและเครือข่ายให้ความสำคัญกับแนวทางการจัดการและมาตรฐานโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก การให้ความสำคัญต่อการปฏิบัติที่ดี และมาตรฐานการส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรของตัวแทนแหล่งท่องเที่ยว และตัวแทนเครือข่ายไม่แตกต่างกัน (p > 0.05) 3) โมเดล มีองค์ประกอบ 3 ส่วน ได้แก่ (1) แนวทางการบริหารการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของ อปท. ที่มีประสิทธิภาพ 5 ด้าน (2) รูปแบบการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรเชื่อมโยงกับนวัตกรรม การมีส่วนร่วม และยุทธศาสตร์ และ 3) มาตรฐานการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตร 3 ด้าน ซึ่งมีเป้าประสงค์เพื่อความยั่งยืน 4) ประเมินผลโมเดลการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ดังนั้น โมเดลจึงมีความเหมาะสม สอดคล้องกับบริบทของ อปท. สามารถนำไปใช้ได้จริง.