การส่งเสริมการใช้ถ่านชีวภาพในการปรับปรุงดินของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียน ในอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพพื้นฐานทางสังคมและเศรษฐกิจ 2) สภาพการผลิตทุเรียนของเกษตรกร 3) ความรู้เกี่ยวกับการใช้ถ่านชีวภาพในการปรับปรุงดิน 4) ความต้องการการส่งเสริมการใช้ถ่านชีวภาพในการปรับปรุงดิน และ 5) ปัญหาและข้อเสนอแนะของการส่งเสริมการใช้ถ่านชีวภาพในการปรับปรุงดินประชากรที่ศึกษา คือ เกษตรกรที่เป็นสมาชิกกลุ่มแปลงใหญ่ทุเรียน อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ จำนวน 175 ราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตร ทาโร ยามาเน ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 122 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดอันดับ ผลการวิจัย พบว่า 1) เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 56.99 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษา มีประสบการณ์ผลิตทุเรียนเฉลี่ย 21.79 ปี ส่วนใหญ่มีการจ้างแรงงาน 2 คนมีพื้นที่ปลูกทุเรียนเฉลี่ย 18.79 ไร่ 2) สภาพการผลิตทุเรียนของเกษตรกร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นลักษณะเนินเขา ดินเป็นดินร่วนปนทราย นิยมปลูกพันธุ์หมอนทอง มีปริมาณผลผลิตเฉลี่ย 8,638.93 กิโลกรัมต่อปี และมีต้นทุนการผลิตรวมเฉลี่ย 92,627.05 บาทต่อปี 3) เกษตรกรมีความรู้เกี่ยวกับการใช้ถ่านชีวภาพในการปรับปรุงดินระดับมาก และมีความรู้ในด้านการใช้วัสดุในการปรับปรุงดินกรด 4) เกษตรกรมีความต้องการในการส่งเสริมการใช้ถ่านชีวภาพในการปรับปรุงดินระดับมากในประเด็น การกักเก็บน้ำไว้ใช้ในหน้าแล้ง และเทคนิควิธีการผลิตถ่านชีวภาพเพื่อลดต้นทุนการผลิต 5) ปัญหาด้านน้ำ เนื่องจาก ภาวะฝนทิ้งช่วง และภัยธรรมชาติที่เหนือการควบคุม ข้อเสนอแนะควรส่งเสริมให้มีการทำแหล่งกักเก็บน้ำไว้ใช้ในหน้าแล้ง