ผลการใช้ชุดการเรียนรู้ เรื่อง สุขใจใช้จ่ายพอเพียงที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนบ้านหนองบอน จังหวัดนครราชสีมา

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาประสิทธิภาพชุดการเรียนรู้ เรื่อง สุขใจใช้จ่ายพอเพียง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - 3 โรงเรียนบ้านหนองบอน จังหวัดนครราชสีมา และ (2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนบ้านหนองบอน ที่เรียนโดยใช้ชุดการเรียนรู้ เรื่องสุขใจใช้จ่ายพอเพียง กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 จำนวน 12 คนโรงเรียนบ้านหนองบอน จังหวัดนครราชสีมาได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม ซึ่งจัดห้องเรียนแบบคละชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แผนการจัดการเรียนรู้ (2) ชุดการเรียนรู้เรื่อง สุขใจใช้จ่ายพอเพียง และ(3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าประสิทธิภาพ E1/E2 ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยปรากฏว่า (1) ชุดการเรียนรู้ เรื่อง สุขใจใช้จ่ายพอเพียง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนบ้านหนองบอน จังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวมมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ และ (2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนบ้านหนองบอน ที่เรียนโดยใช้ชุดการเรียนรู้ เรื่อง สุขใจใช้จ่ายพอเพียง มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน

The purposes of this research were (1) to study the efficiency of a learning package in the topic of Happiness in Sufficiently Spending for Prathom Suksa I-III students at Ban Nongbon School in Nakhon Ratchasima province; and (2) to compare the learning achievements of Prathom Suksa I-III students at Ban Nongbon School before and after learning from the developed learning package. The research sample consisted of 12 Prathom Suksa I-III students in a multi-grade classroom at Ban Nongbon School of Nakhon Ratchasima province, obtained by cluster random sampling. Research instruments comprised (1) a learning package in the topic of Happiness in Sufficiently Spending; (2) lesson plans; and (3) an achievement test. The data were statistically analyzed using the E1/E2 efficiency index, percentage, mean, standard deviation, and t-test. The findings were as follows: (1) the efficiency of the learning package in the topic of Happiness in Sufficiently Spending for Prathom Suksa I-III students at Ban Nongbon School in Nakhon Ratchasima province achieved the set efficiency criterion; (2) the post-learning achievement of Prathom Suksa I-III students at Ban Nongbon School after using the learning package was higher than their pre-learning counterpart achievement.