การพัฒนารูปแบบการแก้ปัญหาความยากจนของชุมชนในประเทศไทย
2
0
Files
Issued Date
2019
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
วิบูลย์ รัตนาภรณ์วงศ์ (2019). การพัฒนารูปแบบการแก้ปัญหาความยากจนของชุมชนในประเทศไทย. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/11970
Alternative Title(s)
Model development of community poverty solving in Thailand
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนารูปแบบการแก้ปัญหาความยากจนของชุมชนในประเทศไทย และ (2) นารูปแบบการแก้ปัญหาความยากจนไปตรวจสอบกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในชุมชนตัวอย่าง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี โดยมีการยกร่างเป็นรูปแบบการแก้ปัญหาความยากจนของชุมชนในประเทศไทย ก่อนนำไปตรวจสอบกับข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการสอบถามหัวหน้าหน่วยงานที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการแก้ปัญหาความยากจน 181 แห่ง และกลุ่มตัวอย่างครัวเรือนยากจน 10 จังหวัดที่มีสัดส่วนคนยากจนสูงสุด 400 ครัวเรือน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง จากนั้นยืนยันรูปแบบฯ กับข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยวิธีการสนทนากลุ่ม 6 ชุมชนจาก 6 ภาค ของประเทศไทย โดยใช้เครื่องมือแบบสนทนากลุ่ม แล้วจึงตรวจสอบรูปแบบฯ กับข้อมูลเชิงประจักษ์ของชุมชน ตัวอย่าง 2 ชุมชนในจังหวัดชุมพร โดยใช้แบบบันทึกข้อมูลสภาพชุมชนและแบบตรวจสอบรายการกิจกรรม ผลการวิจัย (1) จากการวิเคราะห์เชิงปริมาณพบว่า รูปแบบการแก้ปัญหาความยากจนของชุมชนในประเทศไทยที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 4 ตัวแปร ได้แก่ 1) มาตรการของรัฐและท้องถิ่น 2) แนวทางการดำเนินการของพฤติกรรมบุคคลและครอบครัว 3) แนวทางการดำเนินการของชุมชน และ 4) ผลการแก้ปัญหา
ความยากจน มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงปริมาณ โดยตัวแปรมาตรการของรัฐและท้องถิ่นมีอิทธิพลต่อผลการแก้ปัญหาความยากจนมากที่สุด โดยมีทั้งอิทธิพลทางตรงและมีอิทธิพลทางอ้อมผ่านอีกสองตัวแปรที่เหลือส่วนผลจากการสนทนากลุ่ม สอดคล้องเป็นไปตามผลการวิเคราะห์เชิงปริมาณ และรูปแบบดังกล่าวสามารถแก้ปัญหาความยากจนของชุมชนได้ และ (2) การตรวจสอบรูปแบบกับชุมชนตัวอย่าง 2 ชุมชน พบว่ามีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ของชุมชนตัวอย่างทั้งสองแห่ง โดยภายหลังการดำเนินการตามรูปแบบฯมีผลการแก้ปัญหาความยากจน ด้านความสามารถในการเข้าถึงบริการพื้นฐานทางเศรษฐกิจและสังคม ดีขึ้นทั้งสองชุมชน ส่วนด้านสิ่งจำเป็นตามมาตรฐานการดำรงชีพ (จปฐ.) ได้รับการพัฒนา และด้านประชาชนมีรายได้มากกว่า 38,000.- บาท ต่อคนต่อปี พบว่า ผ่านเกณฑ์ทั้งสองชุมชน
The objectives of this research were to (1) develop the model for solving poverty in a community in Thailand, and (2) verify the model with the empirical data in the sample community. This research is mixed-method by developing the model for poverty solving. The empirical data is verified by querying 181 heads of departments who are responsible for poverty solving and impoverished poor households in 10 provinces that have the highest statistics of the poor with 400 households selected by simple random sampling. The statistical method used for quantitative data analysis is frequency, percentages, mean, standard deviation, Confirmatory Factor Analysis (CFA), and Structural Equation Modeling analysis (SEM). The focus group in 6 communities from 6 regions of Thailand are also appointed, along with the empirical data checking with of 2 sample community in Chumphon province by using the community condition data form and activity program form. The research shows that (1) the developed model consisted of 4 variables which were 1) government measures 2) personal and household behaviors 3) community guidelines and 4) goals against poverty. These variables are consistent with quantitative data. The government measures variable has the essential goalsagainst poverty influencing directly and indirectly through the other variables. The result in the focus group discussion is consistent with quantitative data. This model can solve poverty in a community. (2) The examination of the model with 2 sample communities shows that two villages consistent with the empirical data. By following the implementation of the model, the result of poverty solving in indicators of the ability to access essential economic and also social services standard of living to achieve an indicator earn income more than 38,000.- baht per person per year has improved in both two villages.
The objectives of this research were to (1) develop the model for solving poverty in a community in Thailand, and (2) verify the model with the empirical data in the sample community. This research is mixed-method by developing the model for poverty solving. The empirical data is verified by querying 181 heads of departments who are responsible for poverty solving and impoverished poor households in 10 provinces that have the highest statistics of the poor with 400 households selected by simple random sampling. The statistical method used for quantitative data analysis is frequency, percentages, mean, standard deviation, Confirmatory Factor Analysis (CFA), and Structural Equation Modeling analysis (SEM). The focus group in 6 communities from 6 regions of Thailand are also appointed, along with the empirical data checking with of 2 sample community in Chumphon province by using the community condition data form and activity program form. The research shows that (1) the developed model consisted of 4 variables which were 1) government measures 2) personal and household behaviors 3) community guidelines and 4) goals against poverty. These variables are consistent with quantitative data. The government measures variable has the essential goalsagainst poverty influencing directly and indirectly through the other variables. The result in the focus group discussion is consistent with quantitative data. This model can solve poverty in a community. (2) The examination of the model with 2 sample communities shows that two villages consistent with the empirical data. By following the implementation of the model, the result of poverty solving in indicators of the ability to access essential economic and also social services standard of living to achieve an indicator earn income more than 38,000.- baht per person per year has improved in both two villages.
Description
วิทยานิพนธ์ (บธ.ม. (บริหารธุรกิจ))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2562
Degree Name
บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาเอก
Degree Discipline
วิทยาการจัดการ
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)