ผลการฝึกด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลางของนักเรียนวัยรุ่นที่มีจิตลักษณะแตกต่างกัน

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบเหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลางของ นักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับการฝึกด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลางกับไม่ได้รับ การฝึกด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลาง (2) หาประเภทของนักเรียน วัยรุ่นที่ได้รับประโยชน์มากที่สุดจากการฝึกด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรม ขั้นกลาง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 โรงเรียนบ้านยางเอือด จังหวัดศรีสะเกษ ปีการศึกษา 2550 จำนวน 60 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ (1) ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนา เหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลาง ประกอบด้วยกิจกรรม จำนวน 10 กิจกรรม (2) แบบวัดจำนวน 4 ชุด คือ แบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ แบบวัดความเชื่ออำนาจในตน แบบวัดการมุ่งอนาคตและการควบคุมตน และแบบวัดเหตุผลเชิงจริยธรรม ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ.85, .58, .57, และ .73 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ ความแปรปรวน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับการฝึกด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนา เหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลาง มีการพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมสูงกว่านักเรียนวัยรุ่นที่ไม่ได้รับการฝึก ด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 (2) นักเรียนวัยรุ่นที่มีความพร้อมทางจิตลักษณะสูงและความพร้อมทางจิตลักษณะต่ำ เมื่อได้รับการฝึก ด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมขั้นกลาง พบว่า ได้รับประโยชน์ไม่แตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย เป็นนักเรียนวัยรุ่นชายและหญิงอายุระหว่าง 10-13 ปี ระดับ

The purposes of this study were to (1) compare intermediate moral reasoning of adolescent students who were trained with a guidance activity package with that of adolescent students who were not trained with the package; and (2) identify the type of adolescent students who benefited most from the training with the guidance activity package for developing intermediate moral reasoning. The research sample consisted of 60 purposively selected adolescent students, aged 10 - 13 years who were studying at Prathom Suksa III - IV levels in Ban Yang-uead School, Si Sa Ket province in the 2007 academic year. The employed research instruments were (1) a guidance activity package for developing intermediate moral reasoning comprising 10 activities; (2) four measuring instruments, namely, an achievement motivation form, an internal loeus of control form, a future-oriented and self control form, and a moral reasoning form. The reliability coefficients of the four measuring instruments were .85, .58, .57, and .75 respectively. Statistics for data analysis were the percentage, mean, standard deviation, t-test, analysis of variance, and multiple regression analysis. Research findings revealed that (1) students who received training by a guidance activity package for developing intermediate moral reasoning had significantly higher scores on intermediate moral reasoning, at the .01 level, than the counterpart scores of students who did not receive such a training; and (2) students with high level of psychological characteristics readiness and those with low level of psychological characteristics readiness did not significantly differ in the benefits they received from the training.