ผลของการใช้บทบาทสมมติที่มีต่อทักษะการพูดวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านดงขวางคำโทน จังหวัดอุบลราชธานี

Abstract

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบทักษะการพูด วิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 1 โรงเรียนบ้านดุงขวางคำโทน จังหวัดอุบลราชธานี ระหว่างก่อนและหลังการเรียนโดยใช้บทบาทสมมติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 1 โรงเรียนบ้านดุงขวางคำโทน จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 20 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมุติ และ (2) แบบทดสอบวัดทักษะการพูดของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปี ที่ 1 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยปรากฏว่า ทักษะการพูดวิชาภาษาไทยของนักเรียนหลังการใช้บทบาทสมมติสูงกว่าก่อนการใช้บทบาทสมมตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

students at Ban Dong Khwangkhamthon School in Ubon Ratchathani province before and after learning with the use of role play activities. The research sample consisted of 20 Prathom Suksa I students at Ban Dong Khwangkhamthon School in Ubon Ratchathani province, obtained by cluster sampling. The employed research instruments comprised (1) learning management plans for learning with the use of role play activities; and (2) a learning achievement test on Thai language speaking skill of Prathom Suksa I students. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test. Research findings showed that the post-learning Thai language speaking skill of the students after learning with the use of role play activities was significantly higher than their pre-learning counterpart skill at the .01 level of statistical significance.