ภูมิปัญญาในการทำสวนกล้วยหอมทอง : กรณีศึกษากลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด อำเภอละแม จังหวัดชุมพร
0
0
Issued Date
2013
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
เบญจพร ทองกลม (2013). ภูมิปัญญาในการทำสวนกล้วยหอมทอง : กรณีศึกษากลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด อำเภอละแม จังหวัดชุมพร. doi:10.14457/STOU.the.2013.4 สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/9524
Alternative Title(s)
Wisdom about Gros Michel (Kluai Hom Thong) plantations : a case study of Thungkhawat Gardening Management's Group, Lamae District, Chumphon Province
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ประวัติความเป็นมาในการทำสวนกล้วยหอมทองของกลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด (2) ภูมิปัญญาในการทำสวนกล้วยหอมทองของกลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด (3) แนวทางการส่งเสริมและพัฒนาภูมิปัญญาในการทำสวนกล้วยหอมทองของกลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด (4) แนวโน้มของการทำสวนกล้วยหอมทองของกลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัดในอนาคต วิธีการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายคือ ผู้รู้จำนวน 5 คน ผู้นำในชุมชนทุ่งคาวัด จำนวน 5 คน เกษตรกรทุ่งคาวัด จำนวน 15 คน สหกรณ์จังหวัดชุมพร จำนวน 5 คน รวมทั้งสิ้น
จำนวน 30 คน โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การสังเกต และการสำรวจชุมชน การวิเคราะห์ข้อมูลเป็นการวิเคราะห์เชิงพรรณนาผลการวิจัยพบว่า (1) ประวัติความเป็นมาของกล้วยหอมทองมีลักษณะทางพฤกษศาสตร์เป็นไม้ล้มลุกที่มีลำต้นเทียม รู้จักมานานกว่า 4,000 ปี มีถิ่นกำเนิดในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นพันธุ์พืชที่นิยมปลูกเกือบทุกภาคของไทย และที่ภาคใต้การปลูกกล้วยหอมทองมีมากอยู่ที่อำเภอละแม อำเภอหลังสวน อำเภอพะโต๊ะ จังหวัดชุมพร และอำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี กล้วยหอมทองที่มีชื่อเสียงในต่างประเทศมาจากตำบลทุ่งคาวัด อำเภอละแม จังหวัดชุมพร โดยมีการรวมตัวกันเป็นกลุ่มเกษตรกร ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2536 เดิมชื่อ "กลุ่มกล้วยหอมทอง" ต่อมาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2538 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น “กลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด” (2) ภูมิปัญญาในการทำสวนกล้วยหอมทอง พบว่า มีภูมิปัญญาดังนี้ คือ 1) ภูมิปัญญาในการปลูกและขั้นตอนการปลูก 2) ภูมิปัญญาในการดูแลรักษาสวน 3) ภูมิปัญญาในการเก็บเกี่ยว 4) ภูมิปัญญาในการในการห่อบรรจุภัณฑ์และขนส่ง 5) ภูมิปัญญาในด้านการตลาด 6) ภูมิปัญญาในการทำอาชีพเสริมรายได้จากสวนกล้วยหอมทอง (3) แนวทางการส่งเสริมและพัฒนาในการทำสวนกล้วยหอมทองของกลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด พบว่า ต้องส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการผลิตด้านจัดการระบบน้ำ จัดซื้อ ทำปุ๋ยหมัก อบรมสัมมนาจัดทำแปลงต้นแบบเพื่อให้ได้การผลิตที่มีมาตรฐาน (4) แนวโน้มของการทำสวนกล้วยหอมทองของกลุ่มเกษตรกรทำสวนทุ่งคาวัด พบว่าจะมีการขยายพื้นที่การ
ปลูก จะมีการขยายการรวมกลุ่มเกษตรกรและการขยายการลงทุน จะเพิ่มผลผลิตและปริมาณการส่งออกการขยายตัวด้านการตลาด การแข่งขันทางการค้า และแนวโน้มด้านราคาผลผลิตที่สูงมากขึ้น
The objectives of this research were to study (1) the history of Kluai Hom Thong banana cultivation by members of Thungkhawat Gardening Management Group; (2) the local wisdom that the group members use in banana production; (3) approaches for promoting and developing that wisdom; and (4) future trends of the group’s business. This was a qualitative research. The target group consisted of 5 knowledgeable people, 5 community leaders in Thungkhawat, 15 farmers in Thungkhawat, and 5 personnel of Chumphon Provincial Cooperatives Department, for a total of 30. Data were collected from documentary research, in-depth interviews and community observation. Data were analyzed through descriptive analysis. The results showed that: (1) As for the history of the Kluai Hom Thong banana variety, botanically, it is a herbaceous annual with a pseudostem. It has been known for over 4,000 years and is native to Southeast Asia. Kluai Hom Thong bananas are grown in almost every region of Thailand, and the areas with the highest production in the southern region are Lamae, Lang Suan, and Phato Districts in Chumphon Province and Tha Chana District in Surat Thani Province. The bananas produced in Thungkhawat, Lamae District, Chumphon Province are the most well known in export markets. The banana farmers in the area joined together on 12 July 1993 to establish the “Kluai Hom Thong Group.” On 21 March 1995 the name was changed to “Thungkhawat Gardening Management Group.” (2) The wisdom used by the group members consists of 1) planting wisdom and the steps of planting; 2) plantation management wisdom; 3) harvesting wisdom; 4) packaging and transportation wisdom; 5) marketing wisdom; and 6) wisdom in making supplementary income by growing bananas. (3) Approaches for promoting and developing banana production are to improve production quality by improving irrigation management, developing the purchasing system, making compost, and training farmers through seminars and model plantations to raise their quality standards. (4) The future trend is for members of the Thungkhawat Gardening Management Group to expand their production area, expand the group, expand their investments, increase their production volume and export volume, expand their markets, and compete with other producers. The market trend is for banana prices to rise.
The objectives of this research were to study (1) the history of Kluai Hom Thong banana cultivation by members of Thungkhawat Gardening Management Group; (2) the local wisdom that the group members use in banana production; (3) approaches for promoting and developing that wisdom; and (4) future trends of the group’s business. This was a qualitative research. The target group consisted of 5 knowledgeable people, 5 community leaders in Thungkhawat, 15 farmers in Thungkhawat, and 5 personnel of Chumphon Provincial Cooperatives Department, for a total of 30. Data were collected from documentary research, in-depth interviews and community observation. Data were analyzed through descriptive analysis. The results showed that: (1) As for the history of the Kluai Hom Thong banana variety, botanically, it is a herbaceous annual with a pseudostem. It has been known for over 4,000 years and is native to Southeast Asia. Kluai Hom Thong bananas are grown in almost every region of Thailand, and the areas with the highest production in the southern region are Lamae, Lang Suan, and Phato Districts in Chumphon Province and Tha Chana District in Surat Thani Province. The bananas produced in Thungkhawat, Lamae District, Chumphon Province are the most well known in export markets. The banana farmers in the area joined together on 12 July 1993 to establish the “Kluai Hom Thong Group.” On 21 March 1995 the name was changed to “Thungkhawat Gardening Management Group.” (2) The wisdom used by the group members consists of 1) planting wisdom and the steps of planting; 2) plantation management wisdom; 3) harvesting wisdom; 4) packaging and transportation wisdom; 5) marketing wisdom; and 6) wisdom in making supplementary income by growing bananas. (3) Approaches for promoting and developing banana production are to improve production quality by improving irrigation management, developing the purchasing system, making compost, and training farmers through seminars and model plantations to raise their quality standards. (4) The future trend is for members of the Thungkhawat Gardening Management Group to expand their production area, expand the group, expand their investments, increase their production volume and export volume, expand their markets, and compete with other producers. The market trend is for banana prices to rise.
Description
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ไทยคดีศึกษา))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2556
Degree Name
ศิลปศาตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
ศิลปศาสตร์
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)