การกำหนดรูปแบบของการบริหารพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้

Abstract

ในการศึกษาวิจัยเรื่องการกำหนดรูปแบบของการบริหารพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงแนวความคิดเกี่ยวกับการกระจายอำนาจปกครองและเขตปกครองพิเศษเพื่อศึกษาและวิเคราะห์รูปแบบการบริหารพื้นที่ 3 จังหวัดภาคใต้ ได้แก่จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส และร่างกฎหมายการบริหารราชการจังหวัดชายแดนซึ่งเสนอโดยนักวิชาการและนักการเมืองรวมทั้งรัฐบาลและรูปแบบการปกครองในเขตปกครองพิเศษของต่างประเทศ ได้แก่ สเปน ฟินแลนด์ ฟิลิปปินส์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อนำเสนอรูปแบบการปกครองและบริหารพื้นที่ 3 จังหวัดภาคใต้ที่เหมาะสมในการแก้ไขปัญหาการใช้ความรุนแรงในพื้นที่ดังกล่าวอย่างมีประสิทธิภาพ โดยการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ ทั้งนี้ การบริหารพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ในปัจจุบันต้องประสบปัญหาการก่อความไม่สงบและมีแนวโน้มที่จะมีความรุนแรงขึ้นทุกขณะในปัจจุบันการบริหารพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้อยู่ภายใต้พระราชบัญญัติการบริหารราชการจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2553 โดยมีศูนย์อำนวยการบริหารราชการจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) เป็นผู้บริหาร แต่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาการก่อความไม่สงบได้ รัฐบาลได้ระดมทั้งกำลังพลและงบประมาณในการแก้ไขปัญหาแต่ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาให้ลุล่วงไปได้ ทั้งนี้ เนื่องมาจากประการแรก การกำหนดนโยบายยังไม่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของประชาชน ศาสนา วัฒนธรรม อัตลักษณ์ ชาติพันธุ์ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ประการที่สอง สภาที่ปรึกษาการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้มิได้มาจากคนท้องถิ่นทั้งนี้ หากพิจารณา แก้ไขปัญหาชนกลุ่มน้อยที่มีศาสนา วัฒนธรรม อัตลักษณ์ ชาติพันธุ์ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่นที่มีความแตกต่างจากคนส่วนใหญ่ของประเทศของต่างประเทศ ได้แก่ สเปน ฟินแลนด์ ฟิลิปปินส์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน จะเห็นได้ว่าประเทศเหล่านี้ได้ให้สิทธิคนกลุ่มน้อยปกครองตนเองโดยมีข้อจำกัดบางประการในเรื่องความมั่นคงและต่างประเทศรวมทั้งระบบศาลซึ่งประเทศไทยสามารถนำเอาประสบการณ์ของต่างประเทศมาศึกษาเพื่อนำมาแก้ไขก่อนที่จะมีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น โดยผู้วิจัยเห็นว่าสมควรมีการตรากฎหมายจัดตั้งเขตพื้นที่พิเศษเพื่อให้ประชาชนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้สามารถปกครองตนเองโดยกฎหมายดังกล่าวต้องสอดคล้องกับวิถีชีวิต อัตตลักษณ์ และการนับถือศาสนาอิสลาม โดยการกำหนดให้ผู้ว่าการนคร สภานคร และสภาที่ปรึกษา ซึ่งมาจากการเลือกตั้งของประชาชนในพื้นที่