การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นในชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่าเพื่อใช้ในการศึกษาอย่างยั่งยืน
4
3
Files
Issued Date
2020
Resource Type
Language
other
ISSN
1905-4653
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Bibliographic Citation
วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ. ปีที่ 13, ฉบับที่ 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2563), หน้า 131-144
Suggested Citation
นงเยาว์ อุทุมพร, ปรีชา ธนะวิบูลย์ การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นในชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่าเพื่อใช้ในการศึกษาอย่างยั่งยืน. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ. ปีที่ 13, ฉบับที่ 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2563), หน้า 131-144. Retrieved from: https://hdl.handle.net/20.500.14770/13860
Alternative Title(s)
Management of local wisdom learning resources of the old Chao Phraya Riverside communities for sustainable education
Author(s)
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) แหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เอื้อต่อการจัดการศึกษาในชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่า 2) ศักยภาพและสภาพการมีส่วนร่วมของชุมชนในการนำแหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการศึกษา และ 3) แนวทางการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นในชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่าเพื่อใช้ในการศึกษาอย่างยั่งยืน ผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ผู้ทรงภูมิปัญญาท้องถิ่น 16 คน กลุ่มผู้นำชุมชน ผู้บริหารสถานศึกษา ศึกษานิเทศก์ ครูผู้สอนและผู้ที่เกี่ยวข้อง 40 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนและผู้ที่เกี่ยวข้องในเขตบางกอกใหญ่และเขตบางกอกน้อย 400 คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม และแนวคำถามในการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ภูมิปัญญาท้องถิ่นสาขาที่มีมากที่สุด คือ สาขางานประดิษฐ์ 2) ศักยภาพของชุมชนในการนำแหล่งเรียนรู้มาใช้โดยภาพรวมและรายข้ออยู่ในระดับปานกลาง ข้อที่มีค่าเฉลี่ยระดับสูงที่สุด คือ ชุมชนมีการวางแผนบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น สำหรับการมีส่วนร่วมของชุมชนในการนำแหล่งเรียนรู้มาใช้โดยภาพรวมและรายข้ออยู่ในระดับปานกลาง ข้อที่มีค่าเฉลี่ยระดับสูงที่สุด คือ การมีส่วนร่วมในการวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและปัญหาการนำแหล่งเรียนรู้ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการศึกษา และ 3) แนวทางในการนำแหล่งเรียนรู้มาใช้ในการจัดการศึกษา คือ การจัดทำฐานข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นในรูปของเว็บไซต์และการจัดทำเป็นเอกสาร สื่อสิ่งพิมพ์ วิดีทัศน์ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน จัดทำเป็นหลักสูตรสถานศึกษาและสาระเพิ่มเติม
The objectives of this research were to study 1) local wisdom learning resources facilitating learning in the communities along the Old Chao Phraya River, 2) potential and participation of the communities in using local wisdom learning resources for educational management, and 3) guidelines for administering local wisdom learning resources for sustainable education. The informants comprised 16 local wisdom experts, 40 community leaders, school administrators, supervisors, teachers, and related people. The sample consisted of 400 community members and related people in Bangkok Yai and Bangkok Noi districts. The employed research tools included an interview, a questionnaire, and guidelines for a focus group discussion. The data were analyzed using the mean, standard deviation, and content analysis. The research results revealed that: 1) most local wisdom products were in the field of crafts, 2) the overall potential of the communities in using learning resources was rated at a moderate level, and the aspect receiving the highest average score was that the communities had a plan for managing local learning resources. The overall participation of the communities in using learning resources was rated at a moderate level, and the aspect receiving the highest average score was that the participation in analyzing current conditions and problems in using local wisdom resources for educational purposes, and 3) guidelines for utilizing the learning resources, including creating a local wisdom database, websites, documents and publications, videos, CAI lessons, school-based curriculum, and additional learning contents
The objectives of this research were to study 1) local wisdom learning resources facilitating learning in the communities along the Old Chao Phraya River, 2) potential and participation of the communities in using local wisdom learning resources for educational management, and 3) guidelines for administering local wisdom learning resources for sustainable education. The informants comprised 16 local wisdom experts, 40 community leaders, school administrators, supervisors, teachers, and related people. The sample consisted of 400 community members and related people in Bangkok Yai and Bangkok Noi districts. The employed research tools included an interview, a questionnaire, and guidelines for a focus group discussion. The data were analyzed using the mean, standard deviation, and content analysis. The research results revealed that: 1) most local wisdom products were in the field of crafts, 2) the overall potential of the communities in using learning resources was rated at a moderate level, and the aspect receiving the highest average score was that the communities had a plan for managing local learning resources. The overall participation of the communities in using learning resources was rated at a moderate level, and the aspect receiving the highest average score was that the participation in analyzing current conditions and problems in using local wisdom resources for educational purposes, and 3) guidelines for utilizing the learning resources, including creating a local wisdom database, websites, documents and publications, videos, CAI lessons, school-based curriculum, and additional learning contents
Subject(s)
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)