พฤติกรรมการบริโภคของผู้ประกอบการค้าปลีกในตลาดกิมหยง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

Abstract

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความสัมพันธ์ระหว่างรายได้กับพฤติกรรม การบริโภคและ 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภคกลุ่มตัวอย่างทึ่ใชัในการศึกษาคือ ผู้ประกอบการค้าปลีกในตลาคกิมหยง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา จำนวน 150 ตัวอย่าง เก็บรวบรวมจากแบบสอบถามและใช้ข้อมูลทุติยภูมิ ทดสอบนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การแจกแจงความถี่การหาค่าร้อยละ และสถิติเชิงปริมาณ วิเคราะห์สมการถดถอย ด้วยวิธี Ordinary Least Square ผลการศึกษาพบว่า 1) รายได้มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกับการบริโภค นั่นคือ ถ้าผู้ประกอบการค้าปลีกมีรายได้เพื่มขึ้นก็จะมีการบริโภคเพิ่มขึ้น 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรม การบริโภคมี 2 ปัจจัย คือ ปัจจัยรายได้ และปัจจัยด้านจำนวนสมาชิกในครัวเรือน โดยปัจจัยทั้งสองมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีค่าสัมประสิทธิ์เป็นบวก นั่นคือ รายได้และจำนวนสมาชิกในครัวเรือนมีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันกับค่าใช้จ่ายเพื่อการบริโภค โดยมีค่าความยืดหยุ่นของการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคต่อรายได้และต่อจำนวนสมาชิกในครัวเรือนของผู้ประกอบการค้าปลีกในฅลาด กิมหยง มีค่าเท่ากับ 0.364 และ 2355.79 ตามลำดับ สำหรับปัจจัยที่ศึกษาอีก 3 ปัจจัย คือ ปัจจัยเพศ ปัจจัยอายุ และปัจจัยสถานภาพสมรส พบว่าไม่มีระดับนัยสำคัญทางสถิติหรือ ไม่มีอิทธิพลต่อการ ใช้จ่ายเพื่อการบริโภคของผู้ประกอบการค้าปลีกในตลาดกิมหยง