สิทธิในสุขภาพของคนไร้สัญชาติ ตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพ พ.ศ. 2545
0
0
Files
Issued Date
2016
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
สมใจ สุดจิต (2016). สิทธิในสุขภาพของคนไร้สัญชาติ ตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพ พ.ศ. 2545. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/8860
Alternative Title(s)
Legal issues about the right to Health of Stateless, Stateless Person under article 5 of the National Health Security Act B.E 2545
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การศึกษาค้นคว้าอิสระ เรื่อง สิทธิในสุขภาพของคนไร้สัญชาติ ตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาการเข้าถึงสิทธิในสุขภาพตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 ของคนไร้สัญชาติในประเทศไทย เพื่อเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวกับพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 ให้มีความครอบคลุมกลุ่มคนดังกล่าวมากขึ้น การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพโดยค้นคว้า รวบรวมข้อมูลจากตัวบทกฎหมาย ระเบียบ คำสั่ง วารสารทางกฎหมาย บทความต่าง ๆ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับสิทธิ และความครอบคลุมตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และจากประสบการณ์การทำงานของผู้ศึกษาเอง ผลการศึกษาพบว่า จากการบังคับใช้พระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 ทำให้กลุ่มคนจำนวนหนึ่งที่อยู่อาศัยในประเทศไทยมาเป็นเวลาช้านานแต่มีปัญหาในเรื่องเกี่ยวกับสถานะของบุคคล ที่ต้องรอการพิสูจน์สัญชาติจากภาครัฐ ถูกจำกัดสิทธิในการเข้าถึงสิทธิในสุขภาพในการรักษาพยาบาล การส่งเสริมฟื้นฟูสภาพ และการป้องกันโรค อันถือว่าเป็นสิทธ์มนุษยชนขั้นพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนพึ่งได้รับ ซึ่งสาเหตุการถูกจำกัดสิทธิดังกล่าว ส่วนหนึ่งมาจากความไม่ชัดเจน และการตีความในข้อกฎหมายในมาตรา 5 ของพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 ว่าด้วยการกำหนดคุณสมบัติของผู้มีสิทธิในการขอขึ้นทะเบียนขอรับบริการสาธารณสุข ซึ่งกำหนดว่าต้องเป็นบุคคล ผู้มีสัญชาติไทย และมีเลขประจำตัวประชาชน หรือเลข 13 หลักเท่านั้น จึงทำให้กลุ่มบุคคลไร้สัญชาติ ดังกล่าวไม่สามารถเข้าถึงสิทธิตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 ได้เต็มสิทธิ ได้เพียงการสงเคราะห์เป็นการเฉพาะราย ส่งผลกระทบต่อการบริหารจัดการงบประมาณของโรงพยาบาลรัฐที่เป็นผู้ให้บริการเกิดการขาดสภาพคล่องตามมา ดังนั้นเพื่อความเป็นธรรม และความเสมอภาคอันเป็นหลักการพื้นฐานของพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ นั้นจึงสมควรต้องได้รับการแก้ไขปรับปรุงการจำกัดสิทธิดังกล่าวที่ผูกติดกับสัญชาติของบุคคลเป็นสำคัญ เปลี่ยนเป็นยึดหลักการอยู่อาศัย และการทำงาน หรือกำหนดรูปแบบหลักประกันสุขภาพทางเลือกเช่นเดียวกับแรงงานต่างด้าว อันส่งผลต่อการเข้าถึงสิทธิในสุขภาพของกลุ่มคนไร้สัญชาติในประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็น เด็ก ผู้สูงอายุ คนพิการ ได้เข้าถึงบริการทางด้านสาธารณสุขทีมีคุณภาพ และมีมาตรฐานเช่นเดียวกับคนไทยโดยทั่วไป
This independent study on rights to health of stateless people according to the National Health Security Act B.E. 2545 aims to analyze the problem of access to health according to the National Health Security Act B.E. 2545 of stateless people in Thailand and propose amendments to the law on the National Health Security Act B.E. 2545 to extend coverage to this group of people. The study was a qualitative study. Data, laws, regulations orders, journals and articles on rights to health of stateless people according to the National Health Security Act B.E. 2545 were studied. It was found that enforcement of the National Health Security Act B.E. 2545 caused problems to stateless people having lived in Thailand for a long time while their nationalities are being inspected. Therefore, their access to rights of health care was restricted in terms of treatment, rehabilitation and disease prevention, which was considered basic human rights that all human beings are entitled to. The reason for such restriction was unclear interpretation of Article 5 of the National Health Security Act B.E. 2545 on qualifications of people entitled to registration to public health services. It states that a qualified person must have Thai nationality and have a Thai 13-digit identification number. For this reason, stateless people do not have full access to health care according to the National Health Security Act B.E. 2545. They are treated on a case-by-case basis affecting allocation of budgets of public hospitals. As a result, they were not flexible with their budgets. Thus, for fairness and equality, as a fundamental principle of the National Health Security Act B.E. 2545, restriction to such rights should be removed so access to such rights is not tied to nationalities of people. Factors to be considered when it comes to access to health care should be residence and work. In addition, health benefits of these stateless people should be the same as alien workers regardless of whether they are children, the elderly or people with disabilities. They should all have access to quality health care enjoyed by Thais.
This independent study on rights to health of stateless people according to the National Health Security Act B.E. 2545 aims to analyze the problem of access to health according to the National Health Security Act B.E. 2545 of stateless people in Thailand and propose amendments to the law on the National Health Security Act B.E. 2545 to extend coverage to this group of people. The study was a qualitative study. Data, laws, regulations orders, journals and articles on rights to health of stateless people according to the National Health Security Act B.E. 2545 were studied. It was found that enforcement of the National Health Security Act B.E. 2545 caused problems to stateless people having lived in Thailand for a long time while their nationalities are being inspected. Therefore, their access to rights of health care was restricted in terms of treatment, rehabilitation and disease prevention, which was considered basic human rights that all human beings are entitled to. The reason for such restriction was unclear interpretation of Article 5 of the National Health Security Act B.E. 2545 on qualifications of people entitled to registration to public health services. It states that a qualified person must have Thai nationality and have a Thai 13-digit identification number. For this reason, stateless people do not have full access to health care according to the National Health Security Act B.E. 2545. They are treated on a case-by-case basis affecting allocation of budgets of public hospitals. As a result, they were not flexible with their budgets. Thus, for fairness and equality, as a fundamental principle of the National Health Security Act B.E. 2545, restriction to such rights should be removed so access to such rights is not tied to nationalities of people. Factors to be considered when it comes to access to health care should be residence and work. In addition, health benefits of these stateless people should be the same as alien workers regardless of whether they are children, the elderly or people with disabilities. They should all have access to quality health care enjoyed by Thais.
Degree Name
นิติศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
นิติศาสตร์
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)