ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชนไทย
0
0
Files
Issued Date
2021
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
วารุณี โพธิวิจิตต์ (2021). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชนไทย. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/4517
Alternative Title(s)
Factors affecting the Thai youth unemployment
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
aการศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชนไทยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาทั่วไปและสถานการณ์ว่างงานของตลาดแรงงานไทย พ.ศ. 2564 และ 2) วิเคราะห์เปรียบเทียบปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชนไทยช่วงอายุ 15 - 24 ปี ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2541 - 2542 และ พ.ศ. 2563 - 2564 การศึกษาใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากการสำรวจภาวะการทำงานของประชากรของสำนักงานสถิติแห่งชาติโดยใช้ข้อมูล พ.ศ. 2541 2542 2563 และ 2564 ใช้วิธีการถดถอยโลจิสติกแบบทวีในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า 1) พ.ศ. 2564 อัตราว่างงานภาพรวมเท่ากับร้อยละ 1.93 แต่เยาวชนอายุ 15 - 19 ปี และ 20 - 24 ปี มีอัตราการว่างงานอยู่ที่ร้อยละ 8.62 และร้อยละ 8.13 สะท้อนปัญหาการว่างงานจะส่งผลกระทบต่อกลุ่มแรงงานเยาวชนอายุ 15 - 24 ปี มากกว่าแรงงานในวัยอื่น 2) ผลการวิเคราะห์ด้วยการถดถอยโลจิสติกแบบทวิ พบว่า ช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง ปัจจัยมีที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชน ได้แก่ เพศหญิง มีโอกาสว่างงานลดลงร้อยละ 4.16 - 5.05 เมื่อเทียบกับเพศชาย เยาวชนช่วงอายุ 20 - 24 ปี มีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 7.33 - 8.20 เมื่อเทียบกับช่วงอายุ 15 - 19 ปี เยาวชนที่มีสถานภาพสมรสแล้วมีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 2.29 - 2.34 เมื่อเทียบกับสถานภาพโสด เยาวชนที่มาจากครัวเรือนขนาดเล็กมีโอกาสว่างงานลดลง ร้อยละ 2.66 - 3.79 เมื่อเทียบกับครัวเรือนขนาดใหญ่ เยาวชนที่อาศัยที่ภูมิภาคอื่น ๆ มีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 6.03 - 14.90 เมื่อเทียบกับกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เยาวชนที่มีระดับการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นมีโอกาสว่างงานมากที่สุด โดยว่างงานลดลงร้อยละ 4.26 - 5.07 และระดับอาชีวศึกษามีโอกาสว่างงานน้อยที่สุด โดยว่างงานลดลง ร้อยละ 16.83 - 17.66 ส่วนวิกฤตโควิด-19 ปัจจัยมีที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชน ได้แก่ เพศหญิงมีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้ร้อยละ 6.11 - 6.58 เมื่อเทียบกับเพศชาย เยาวชนช่วงอายุ 20 - 24 ปี มีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 8.13 - 9.79 เมื่อเทียบกับช่วงอายุ 15 - 19 ปี เยาวชนที่มีสถานภาพสมรสแล้วมีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.91 - 8.04 เมื่อเทียบกับสถานภาพโสด เยาวชนที่มาจากครัวเรือนขนาดเล็กมีโอกาสว่างงานลดลงร้อยละ 3.17 - 4.49 เมื่อเทียบกับครัวเรือนขนาดใหญ่ เยาวชนที่อาศัยที่ภูมิภาคอื่น ๆ มีโอกาสว่างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 2.87 - 6.11 เมื่อเทียบกับกรุงเทพมหานครและปริมณฑล การย้ายถิ่นที่อยู่อาศัยในช่วงวิกฤตโควิด-19 ทำให้เยาวชนมีโอกาสว่างงานลดลงร้อยละ 1.16 - 2.96 โดยเยาวชนที่มีระดับการศึกษาปริญญาตรีมีโอกาสว่างงานมากที่สุด โดยว่างงานลดลงร้อยละ 5.43 - 5.98 และมัธยมศึกษาตอนปลายมีโอกาสว่างงานน้อยที่สุด โดยว่างงานลดลงร้อยละ 5.53 - 7.65 เมื่อเปรียบเทียบทั้ง 2 วิกฤตเศรษฐกิจ พบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการว่างงานของเยาวชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีผลการศึกษาทิศทางเดียวกัน ได้แก่ ปัจจัยด้านอายุ สถานภาพ ขนาดครัวเรือน และภูมิภาคที่อยู่อาศัย ส่วนปัจจัยที่มีผลการศึกษาแตกต่างกัน ได้แก่ ปัจจัยด้านเพศ และระดับการศึกษา โดยในช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง เพศชายมีโอกาสว่างงานมากกว่าเพศหญิง และระดับการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นมีโอกาสว่างงานมากที่สุด แต่วิกฤตโควิด-19 เพศหญิงมีโอกาสว่างงานมากกว่าเพศชาย และระดับการศึกษาปริญญาตรีมีโอกาสว่างงานมากที่สุด.
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
เศรษฐศาสตร์
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)