ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหนื่อยหน่ายในงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี
0
0
Issued Date
2013
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
จุฑารัตน์ แซ่ล้อ (2013). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหนื่อยหน่ายในงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี. doi:10.14457/STOU.the.2013.333 สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/13199
Alternative Title(s)
Factors affecting job burnout of professional nurses in Suratthani Hospital
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การวิจัยเชิงทำนายนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหนื่อยหน่ายในงานของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา คือพยาบาลวิชาชีพที่มีประสบการณ์การปฎิบัติงานให้บริการผู้ป่วยโดยตรง ในโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ตั้งแต่ 1 ปี ขึ้นไป จำนวน 100 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย 4 ตอน คือ 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) ความเข็มแข็งอดทน ซึ่งดัดแปลงจากแบบวัดความเข็มแข็งอดทนของ สุธิดา เรืองเพ็ง 3) การเสริมสร้างพลังอำนาจสร้าง
จากแนวคิดของคานเตอร์ และ 4) ความเหนื่อยหน่ายในงานซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นจากแนวคิดของแมสแลช แบบสอบถามตอนที่ 2-4 ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนี้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน ได้ค่าดัชนีความตรงตามเนี้อหาเท่ากับ เท่ากับ .91, .95 และ .88 ตามลำดับ และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .94, .98 และ .89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) อายุมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความเหนื่อยหน่ายในงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 (r = .591) ความเข็มแข็งอดทนและการเสริมสร้างพลังอำนาจ มีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = - .662 และ -.567) อายุ ความเข็มแข็งอดทนและการเสริมสร้างพลังอำนาจในงาน สามารถร่วมกันทำนายความเหนื่อยหน่ายในงานได้ร้อยละ 61.3 (R2 = .631) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยอายุมีอิทธิพลสูงสุด (Beta = .4O8) รองลงมาคือความเข็มแข็งอดทน (Beta = .358) ส่วนการเสริมสร้างพลังอำนาจมีอิทธิพลต่ำสุด (Beta = .239) ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาโปรแกรมเพื่อลดความเหนื่อยหน่ายในงาน โดยเฉพาะในกลุ่มบุคลากรที่มีประสบการณ์ในการทำงานสูงเพื่อป้องกันการเกิดความเหนื่อยหน่ายในงานและลาออกจากงานในที่สุด
The purpose of this predictive research were: to analyze factors affecting job burnout The sample included 100 professional nurses who provided direct care for patients for at least 1 year al Suratthani hospital. Questionnaires were used as research tools and comprised of fourth sections: 1) personal data, 2) hardiness questionnaire modified from Suthida ruangpheng's, 3) empowerment questionnaire developed based on Kanter’s, and 4) job burnout questionnaire developed base on Maslach’s. The content validity of questionnaires was verified by five experts. The CVI of the second to the fourth section were .91, .95, and .88 respectively. The Cronbach’s alpha reliability coefficients were .94, .98, and .89, respectively. Research data were analyzed by descriptive statistics (percentage, mean, and standard deviation) and stepwise. The results of this study were as follows. 1) Age was significantly positively correlated with job bumout (r =.59 respectively, p <.01). Hardiness and empowerment were significantly negatively correlated with job bumout (r = -.62 and r = -.56 respectively,/! < .001). Age, hardiness, and empowerment could significantly explain variance of job bumout. These predictors accounted for 61.3% (R =.613, p < .001). Age was the best predictor of job bumout. The results of this research should be used as guidelines to develop a program to reduce job burnout, especially for those nurses who have high experience, so they will not have job burnout and resign.
The purpose of this predictive research were: to analyze factors affecting job burnout The sample included 100 professional nurses who provided direct care for patients for at least 1 year al Suratthani hospital. Questionnaires were used as research tools and comprised of fourth sections: 1) personal data, 2) hardiness questionnaire modified from Suthida ruangpheng's, 3) empowerment questionnaire developed based on Kanter’s, and 4) job burnout questionnaire developed base on Maslach’s. The content validity of questionnaires was verified by five experts. The CVI of the second to the fourth section were .91, .95, and .88 respectively. The Cronbach’s alpha reliability coefficients were .94, .98, and .89, respectively. Research data were analyzed by descriptive statistics (percentage, mean, and standard deviation) and stepwise. The results of this study were as follows. 1) Age was significantly positively correlated with job bumout (r =.59 respectively, p <.01). Hardiness and empowerment were significantly negatively correlated with job bumout (r = -.62 and r = -.56 respectively,/! < .001). Age, hardiness, and empowerment could significantly explain variance of job bumout. These predictors accounted for 61.3% (R =.613, p < .001). Age was the best predictor of job bumout. The results of this research should be used as guidelines to develop a program to reduce job burnout, especially for those nurses who have high experience, so they will not have job burnout and resign.
Description
วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การบริหารการพยาบาล))--มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2556
Degree Name
พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
พยาบาลศาสตร์
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)