ปัจจัยความสำเร็จในการนำระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร มาใช้ในบริษัท ไทยคาจิมา จำกัด

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับระดับความสำเร็จในการนำระบบบริหารคุณภาพทั้งองค์กร มาใช้ในบริษัท ไทยดาจิมา จำกัด (2) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร เพื่อให้เกิดการปรับปรุงและพัฒนาองค์กรอย่างต่อเนื่องในบริษัท ไทยคาจิมา จำกัด ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ พนักงานของบริษัท ไทยดาจิมา จำกัด จำนวน 269 คน กลุ่มตัวอย่างได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น และทำการสุ่มกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ เครซี่และมอร์แกน ได้จำนวนทั้งสิ้น 226 คน ใช้การเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีและสถิติ การทคสอบความแปรปรวนทางเดียวผลการวิจัยพบว่า (1) พนักงานส่วนใหญ่มีความรู้ ความเข้าใจในระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร และมีระดับความคิดเห็นในปัจจัยด้านการบริหารจัดการ ปัจจัยด้านการเพิ่มประสิทธิภาพในภาพรวมอยู่ในระดับมาก แต่มีระดับความคิดเห็นต่อด้านปัญหาและอุปสรรคในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (2) การศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกันมีผลต่อระดับความสำเร็จในการนำระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร พบว่าปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ ด้านเพศ สถานภาพการสมรสที่แตกต่างกันไม่ส่งผลต่อระดับความสำเร็จในการนำระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร มาใช้แต่ปัจจัยส่วนบุคคล ด้านอายุ ระดับการศึกษา แผนกและประสบการณ์การทำงานที่แตกต่างกันส่งผลต่อระดับความสำเร็จในการนำระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร มาใช้ ในภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (3) บริษัท ไทยดาจิมา จำกัด ควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาด้านกระบวนการทำงาน และกระบวนการผลิตเพราะพนักงานส่วนใหญ่ยังขาดความเชื่อมั่นในระบบบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร ผู้บริหารควรมีการติดตามประเมินผลการปฏิบัติงาน และกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วมของพนักงานอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้เกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง