กลยุทธ์การตลาดผลิตภัณฑ์กุนเชียง (ผลิตภัณฑ์ OTOP) ในจังหวัดนครราชสีมา
0
0
Issued Date
2007
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
มณีรัตน์ แสงบุญไทย (2007). กลยุทธ์การตลาดผลิตภัณฑ์กุนเชียง (ผลิตภัณฑ์ OTOP) ในจังหวัดนครราชสีมา. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/10959
Alternative Title(s)
Marketing strategies of Kunchiang sausage products (OTOP products) in Nakornrajsima Province
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
วัตถุประสงค์ในการศึกษา ดังนี้ ) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์ทางการตลาดของผลิตถภัณฑ์กุนเชียงสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ในจังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อศึกนาแนวโน้มกลยุทธ์การตลาดของผลิตภัณฑ์กุนเชียงสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ในจังหวัดนครราชสีมา 3) เพื่อวิเคราะห์ปัญหาทางการตลาดของผลิตภัณฑ์กุนเชียงสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งหนึ่งผลิตภัณฑ์ในจังหวัดนกรราชสีมา การศึกษาครั้งนี้เป็นการเปรียบเทียบกลยุทธ์การตลาดเริงพรรณนาโดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิทำการศึกษาจากบทความ หน่วยงานพัฒนาชุมชนของจังหวัดนครราชสีมา อินเตอร์เน็ต การสอมถามผู้ประกอบการในกลุ่มผู้ผลิตผลิตภัณฑ์กุนเชียงทั้ง 11 กลุ่มแล้วนำมาวิเคราะห์และสรุปผล ผลการศึกษาพบว่ากลยุทธ์การตลาดของผู้ผลิตกุนเชียงสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ให้จังหวัดนครราชสีมา 1) กลุ่มลูกค้าเป้าหมายเน้นกลุ่มนักท่องเที่ยวมากที่สุด รองลงมาคือกลุ่มลูกค้าในชุมชน 2) กลยุทธ์ด้านผลิตภัณฑ์พบว่าผู้ผลิตกลุ่มชุมชนให้ความสำคัญกับคุณภาพการคัดสรรวัตถุดิบและรสชาติมากที่สุด ส่วนผู้ผลิตอุตสาหกรรมให้ความสำคัญกับความหลากหลายของสินค้า ตราสินค้าและภาพลักษณ์มากที่สุด 3) กลยุทธ์ดัานราคามีการกำหนดราคาขายอยู่ในช่วงกิโลกรัมละ 90-160บาท กลุ่มชุมชนตั้งราคาตามต้นทุนการผลิตและราคาของคู่แข่งกลุ่มอุตสาหกรรมตั้งราคาตามลักษณะของบรรจุภัณฑ์ 4) กลยุทธ์ด้านการจัดจำหน่ายในส่วนของช่องทางจัดจำหน่าย พบว่าขายผ่านช่องทางร้านขายของฝากนักท่องเที่ยวมากที่สุด 5)กลยุทธ์ด้านการส่งเสริมการตลาลผู้ผลิตให้ความสำคัญกับกลยุทธ์ปากต่อปากมากที่สุดรองลงมาคือใช้การโฆษณาและจัดหน้าร้านค้าให้โดดเด่นสะดุดตาสำหรับแนวโน้มกลยุทธ์การตลาดพบว่ากลุ่มผู้ผลิตอุตสาหกรรมในด้านผลิตภัณฑ์มีแนวโน้มให้ความสำคัญกับตราสินค้าและความหลากหลาขขถงผลิตภัณฑ์ส่วนผู้ผลิตกลุ่มชุมชนให้ความสำคัญกับรสชาติความสะอาด ด้านราคากลุ่มผู้ผลิตชุมชนมีแนวไนัมกำหนดราคาตาคู่แข่ง ส่วนกลุ่มผู้ผลิตอุตสาหกรรมมีแนวโน้มกำหนดราคาตามคุณค่าของผลิตภัณฑ์โดยกำหนราคาตามลักษณะบรรจุภัณฑ์ ด้านการจัดจำหน่ายทั้งสองกลุ่มมีแนวโน้มใช้การจัดจำหน่ายแบบหลากหลายช่องทาง ด้านการส่งเสริมการตลาดมีแนวโน้มใช้วิธีปากต่อปากและตกแต่งจุดขาย ปัญหาและอุปสรรคที่พบคือความไม่แน่นอนของตลาด การตัดราคา และเศรษฐกิจชะลอตัว
Degree Name
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
วิทยาการจัดการ
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)