ผลการดำเนินการโครงการส่งเสริมใช้เชื้อราบิวเวอร์เรียกำจัดเพลี้ยแป้งในมันสำปะหลังของเกษตรกรตำบลลำสมพุง อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี

Abstract

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพสังคมและเศรษฐกิจของเกษตรกร (2) ความรู้เกี่ยวกับการใช้เชอรานิวเวอร์เรียในมันสำปะหสัง (3) ความคิคเห็นเกี่ยวกับการใช้เชอรา นิวเวอร์เรีย (4) ผลการดำเนินงานโครงการส่งเสริมการใช้เชึ้อราบิวเวอร์เรีย (5) ปัญหาและขอเสนอแนะของเกษตรกรในการใช้เชอรานิวเวอร์ เรยกำจัดเพลี้ยแป้งในมันสำปะหลังการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือ เกษดรกรผู้ปลูกมันสำปะหลัง ตำบลลำสมทุง จำนวน 150 ราย โดยใชักลุ่มตัวอย่าง จำนวน 100 ราย แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม คือ 1) เกษตรกรผู้ไม่ใช้ เชื้อรานิวเวอร์เรีย จำนวน 50 ราย และ 2) เกษตรกรผู้ใช้เชื้อรานิวเวอร์เรีย จำนวน 50 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป โดยใช้สถิติคือ ความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างเป็นชายและหญิง ใกล้เคียงกันคือ ร้อยละ 49.0 และ 51.0 มีอายุเฉลี่ย 48.58 ปี เกษตรกรทั้งหมดนับถือศาสนาพุทธ ประมาณเกึอบครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่างจบการศึกษาระดับประถมต้นเป็นครอบครัวขนาดเล็ก ส่วนใหญ่มีสมาชิกในครอบครัว 3-4 คน และมีแรงงานในครัวเรือน 1 -2 คนเฉลี่ย 2.82 คน เกือบทั้งหมดมีอาชีพทำไร่ มีพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดเฉลี่ย 39.49 ไร่ ปลูกมันสำปะหลังเฉลี่ย 21.41 ไร่ มีรายได้จากมัน สำปะหลังเฉลี่ย 11,657 บาทต่อใร่และมีรายได้รวมเฉลี่ย 165,200 บาทต่อปี การปลูกมันสำปะหลังมีต้นทุนเฉลี่ย 3,111 บาทต่อไร่ ความรู้เกี่ยวกับมันสำปะหลัง ร้อยละ 56.0 ได้จากเพื่อนบ้าน ปัญหาในการศึกษาครั้งนี้พบว่าเกษดรกรยังต้องการการเรียนรู้การใช้ศัตรูธรรมชาติในการป้องกันและกำจัดศัตรูพืช การได้รับการฝึกอบรมในขั้นตอนต่างๆ ที่สามารถลดต้นทุนจากการใช้สารเคมีการมีแปลงสาธิตในชุมชน การได้รับการสนับสนุนด้านวิชาการ ปัจจัยการผลิตจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องขอเสนอแนะจากการศึกษาคือการติดตามสถานการณ์การแพร่ระบาดของเพลี้ยแป้งภายในชุมชนและ พื้นที่ใกล้เคียงตลอดจนข่าวสารการระบาดของศัตรูพืชอย่างสม่ำเสมอการสร้างผู้นำเกษตรกรเพื่อให้การติดต่อสื่อสารด้านความรู้ ด้านวิชาการ ระหว่างนักส่งเสริมและเกษตรกรให้มีความรวดเร็วและทันต่อการระบาดเพื่อการป้องกันที่มึประสิทธิภาพ การให้ความรู้แก่เกษตรกรโดยตรง การให้ความช่วยเหลือแก่เกษตรกรในหลายๆ รูปแบบ และการสร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ดีกับเกษตรกร.