ประสิทธิผลของโภชนบำบัดทางการแพทย์ที่ใช้คู่มือการจัดกลุ่มอาหารตามสัญญาณไฟจราจรต่อความรู้ พฤติกรรมการบริโภคอาหารและระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน โรงพยาบาลหนองบัว อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ 1) ความรู้เกี่ยวกับอาหารโรคเบาหวาน 2) พฤติกรรมการบริโภคอาหาร และ 3) ระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวาน ภายในและระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ ก่อนและหลังการให้โภชนบำบัดทางการแพทย์ การวิจัยครั้งนี้เป็นรูปแบบการวิจัยกึ่งทดลอง แบบ 2 กลุ่ม วัดก่อน-หลัง กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคเบาหวานที่มารับบริการจากคลินิกโรคเบาหวาน โรงพยาบาลหนองบัว อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ ใช้จากการสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามและคู่มือโภชนบำบัดการที่มีและไม่มีการจัดกลุ่มอาหารตามสัญญาณไฟจราจร กลุ่มทดลองได้รับการให้คำแนะนำความรู้เกี่ยวกับอาหารโรคเบาหวาน ร่วมกับการใช้คู่มือการจัดกลุ่มอาหารตามสัญญาณไฟจราจรในกระบวนการให้โภชนบำบัดทางการแพทย์ จำนวน 1 ครั้ง ส่วนกลุ่มเปรียบเทียบได้รับกระบวนการเช่นเดียวกันยกเว้น คู่มือที่ไม่มีการจัดกลุ่มอาหารตามสัญญานไฟจราจรติดตามผลเป็นเวลา 1 เดือน การวิเคราะห์ข้อมูลด้วย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไคสแควร์ การทดสอบค่าทีอิสระ และค่าทีคู่ โดยใช้นัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการทดลอง พบว่า หลังการทดลอง 1) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เกี่ยวกับอาหารโรคเบาหวานเพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนการทดลองและมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนการทดลองและมีค่าเฉลี่ยความแตกต่างของคะแนนพฤติกรรมการบริโภคระหว่างก่อนและหลังการทดลองมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของระดับน้ำตาลในเลือดลดลงมากกว่าก่อนการทดลอง และมีค่าเฉลี่ยความแตกต่างของระดับน้ำตาลในเลือดระหว่างก่อนและหลังการทดลองลดลงมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

The aim of this research was to compare 1) knowledge on diabetic diet, 2) food consumption behavior and 3) blood sugar levels of diabetic patients, within and between the experimental and comparison groups before and after providing a medical nutrition therapy. This research is a quasi-experimental research with two-group pre-test post-test design. The samples were diabetic patient who received services from a Diabetic Clinic, Nong Bua Hospital, Nong Bua District, Nakhon Sawan Province. They were selected through a systematic sampling into the experimental and comparative groups for 30 cases each. The tools used were a questionnaire and nutrition therapy handbooks with and without traffic light food groups. A one-time education and instruction of knowledge on diabetic diet using handbook with traffic light food groups was provided to the experimental group through a medical nutrition therapy process. While the comparison group was also received the same process except for handbook without traffic light food groups. The results were measured 1 month after experiment. Data analysis was performed using frequency, percentage, mean standard deviation, Chi-square test, Independent sample t-test and Paired t-test. The level of statistical significance is a p-value <0.05. After the experiment, the findings showed that 1) the experimental group had a mean scores of knowledge on diabetic diet increased significantly higher than before the experiment, and higher than the comparison group, 2) the experimental group had a mean scores of food consumption behavior increased significantly higher than before the experimental, and a mean difference of consumption behavior scores between before and after the experiment higher than the comparison group, and 3) the experimental group had mean blood glucose level decreased significantly lower than before the experiment, and a mean difference of blood glucose level between before and after the experiment decreased higher than the comparison group