ชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่องความรู้ด้านทัศนศิลป์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 วิทยาลัยนาฎศิลป ในเขตภาคตะวันออก

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่อง ความรู้ด้านทัศนศิลป์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 วิทยาลัยนาฏศิลปในภาคตะวันออก ให้มีประสิทธิภาพ ตามเกณฑ์ 75/75 (2) ศึกษาความก้าวหน้าทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์ กลุ่ม สาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่องความรู้ด้านทัศนศิลป์และ (3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับการเรียนด้วยชุดการ สอนแบบอิงประสบการณ์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่องความรู้ด้านทัศนศิลป์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดสอบประสิทธิภาพ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 วิทยาลัยนาฏศิลป จันทบุรี ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 30 คน โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัย คือ (1) ชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่องความรู้ด้านทัศนศิลป์ สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 3 หน่วยประสบการณ์ประกอบด้วย หน่วยประสบการณ์ที่ 1 การจัดนิทรรศการ เรื่อง ความรู้เกี่ยวกับทัศนศิลป์ หน่วยประสบการณ์ที่ 2 การสำรวจงานทัศนศิลป์ในประเทศไทย และหน่วยประสบการณ์ ที่ 5 การจัดองค์ประกอบในงานทัศนศิลป์ (2) แบบทดสอบก่อนและหลังเผชิญประสบการณ์แบบคู่ขนาน และ (3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าประสิทธิภาพ E,/E, การทดสอบค่าที ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลวิจัยพบว่า (1) ชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์ที่สร้างและพัฒนาขึ้นทั้ง 3 หน่วยประสบการณ์มี ดังนี้ 74.80/ 73.87, 75.47/74.67 และ 75.00/77.20 ตามลำดับ เป็นไปตามเกณฑ์ 75/75 (2) นักเรียนที่เรียนด้วยชุดการสอน แบบอิงประสบการณ์มีความก้าวหน้าทางการเรียนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (3) นักเรียนมีความ คิดเห็นว่าชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์มีความเหมาะสมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก

The purposes of this study were: (1) to develop experience-based instructional packages on the Concept of Visual Arts in the Arts Learning Area for Mattayom Suksa I students of the College of Dramatic Arts in the Eastern Region to meet the efficiency criterion; (2) to study the learning progress of students who learned from the experience-based packages on the Concept of the Visual Arts in the Arts learning Area; and (3) to study the opinions of students on learning by experience-based packages in the Concept of Visual Arts in the Arts Learning Area. The employed research sample for efficiency verification of the learning packages consisted of 30 Mattayom Suksa I students of Chanthaburi College of Dramatic Arts in the first semester of the 2007 academic year obtained by purposive sampling. Rescarch instruments comprised: (1) three experience-based packages on the Concept of Visual Arts in the Arts Learning Area, namely, Unit 1: Organizing the Exhibition on the Concept of Visual Arts, Unit 2: Surveying the Visual Arts in Thailand, and Unit 5: Organizing Visual Arts Composition; (2) two parallel forms of an achievement test for pre-testing and post-testing; and (3) a questionnaire to assess students' opinions on the experience-based instructional packages. Statistics for data analysis were the E,/E2 index, t-test, mean, and standard deviation. Research findings showed that (1) the three units of the developed experience-based instructional packages were efficient at 74.80/73.87, 75.47/74.67, and 75.00/77.20 respectively; thus meeting the set efficiency criterion of 75/75; (2) the learning achievement scores of students who learned from the developed experience-based instructional packages were significantly increased at the .05 level; and (3) the students had opinions that the quality of the developed experience-based instructional packages were at the "highly appropriate" level