การศึกษาเปรียบเทียบการใช้เครื่องมือการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการระหว่างการส่งเสริมการขายกับการโฆษณา

Abstract

กรณีศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการใช้เครื่องมือการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการระหว่างการส่งเสริมการขายกับการโฆษณา 2) เพื่อศึกษาแนวทางในการเลือกเครื่องมือการสื่อสารการตลาดระหว่างการส่งเสริมการขายกับการโฆษณา การศึกษาค้นคว้าอิสระครั้งนี้ ผู้ศึกษาได้ใช้วิธีการศึกษา โคยการค้นคว้าจากแหล่งข้อมูลทุติยภูมิ (Secondary Data) เช่น หนังสือ นิตยสาร งานวิจัย และเว็บไซต์ต่าง ๆ จากนั้นนำมาสรุปผลเพื่อนำไปสู่ความชัดเจนเป็นรูปธรรม สำหรับการนำเสนอข้อมูลจะใช้การพรรณนาเชิงวิเคราะห์เนื้อหา (Analytical Description) ผลการศึกษาพบว่า 1) เปรียบเทียบการใช้เครื่องมือการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการระหว่างการส่งเสริมการขายกับการโฆษณา พบว่ามีวัตถุประสงค์และวิธีการใช้ที่แตกต่างกันในสัดส่วนที่ต่างกัน โดยสินค้าอุปโภคบริโภคใช้เครื่องมือการส่งเสริมการขายกับการโฆษณาในอัตราส่วน 70:30 ในขณะที่สินค้าอุตสาหกรรมใช้ในอัตราส่วน 30:70 โดยการส่งเสริมการขายของสินค้าอุปโภคบริโภคเน้นการให้ผลประโยชน์แก่ผู้บริโภคในการลด แลก แจก แถม และการทดลองสินค้าในขณะที่สินค้าอุตสาหกรรมมุ่งให้ผลประโยชน์แก่ ตัวแทนขาย และพนักงานขาย การโฆษณาในสินค้าอุปโภคบริโภคเน้นที่การสร้างภาพลักษณ์และการจดจำสินค้า ในขณะที่สินค้าอุตสาหกรรมเน้นที่คุณภาพของสินค้าและสนับสนุนพนักงานขายและตัวแทนในการขายสินค้าเป็นหลัก 2) แนวทางในการเลือกเครื่องมือการสื่อสารการตลาดระหว่างการส่งเสริมการขายกับการโฆษณาต้องคำนึงถึง วัตถุประสงค์ กลุ่มเป้าหมาย ลักษณะและวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ ตลอดจนปัจจัยด้านอื่น ๆ ประกอบ เพื่อนำมาเลือกเครื่องมือที่ใช้และกำหนดสัดส่วนการใช้อย่างเหมาะสม