ผลการใช้ผังมโนทัศน์ที่มีต่อความสามารถในการเขียนเรื่องสั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สถานศึกษานานาชาติกรุงเทพ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเรื่องสั้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สถานศึกษานานาชาติกรุงเทพ ระหว่างก่อนและหลังเรียนโดยใช้ผังมโนทัศน์ กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สถานศึกษานานาชาติกรุงเทพ จำนวนนักเรียน 20 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ (1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ผังมโนทัศน์ และ (2) แบบทดสอบความสามารถในการเขียนเรื่องสั้น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยปรากฏว่า ความสามารถในการเขียนเรื่องสั้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สถานศึกษานานาชาติกรุงเทพ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05.

The objective of this research was to compare short story writing abilities of Grade 10 students at International School of Bangkok before and after learning with the use of concept mapping. The research sample consisted of 20 Grade 10 students at International School of Bangkok, obtained by cluster random sampling. The research instruments were (1) learning management plans for the instruction with the use of concept mapping, and (2) a test on short story writing ability. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test. Research findings showed that the post-learning short story writing ability of Grade 10 students at International School of Bangkok was significantly higher than their pre-learning counterpart ability at the .05 level of statistical significance.