Blended Learning and EFL Course Management at a Thai University

Abstract

ปัญหาในการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศในห้องเรียนขนาดใหญ่เป็นความท้าทายมาเป็นเวลาหลายปี ปัญหามักเกี่ยวข้องกับการมีปฏิสัมพันธ์ในชั้นเรียนแบบจำกัดความใส่ใจของผู้เรียนไม่เพียงพอและวินัยในการเรียนรู้ด้วยตนเองไม่มีประสิทธิผล ที่จริงแล้วการจัดชั้นเรียนแบบดั้งเดิมไม่สามารถรองรับความต้องการในการฝึกฝนภาษาและพัฒนาทักษะการสื่อสารของผู้เรียนได้ด้วยความท้าทายดังกล่าว งานวิจัยนี้จึงศึกษาใช้วิธีการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาภาษาอังกฤษระดับปริญญาตรี โดยการรวมวิธีการเรียนรู้ที่หลากหลาย ผลจากการทดสอบก่อนและหลังเรียนแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการสำรวจความคิดเห็นของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการการเรียนการสอนก็สนับสนุนวิธีการเรียนรู้แบบผสมผสาน

Difficulty of teaching English as a Foreign Language in large-size classes has been a challenge for many years. It is often associated with limited classroom interaction, insufficient student concentration, and ineffectual autonomous learning disciplines. In essence, traditional classroom settings fail to serve students’ need for language practice and communicative-skill development. Due to the challenge, this study employed blended learning in an English undergraduate course by mingling multi-learning methods. The pretest-posttest results showed a statistical difference in students’ learning achievements. The results from a survey of students’ opinions towards class administration also supported the blended learning approach