การประเมินความเสี่ยงด้านความปลอดภัยในงานยกคานคอนกรีตในการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาหาความถี่ของการเกิดอุบัติเหตุต่อชั่วโมงการทำงานของพนักงาน (2) เพื่อศึกษาหาโอกาสของการเกิดอุบัติเหตุ และความน่าเชื่อถือของอุปกรณ์และคนขับรถเครน (3) เพื่อศึกษาหาโอกาสของการเกิดอุบัติเหตุ และความน่าเชื่อถือของคนทำงานบนที่สูง (4) เพื่อศึกษาหาผลรวมโอกาสของการเกิดอุบัติเหตุ และความน่าเชื่อจากการทำงานของรถเครนและการทำงานบนที่สูง เปรียบเทียบกับค่าระดับความเสี่ยงตามมาตรฐาน AS 4360 เก็บข้อมูลจากการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ ส่วนต่อขยายสายสุขุมวิท ตอนที่ 1 ทั้งหมด 3 สถานี คือ สถานีบางจาก สถานีปุณณวิถี และสถานีอุดมสุข เครื่องมือที่ใช้ประเมินความเสี่ยงแบบแผนภูมิต้นไม้ (Fault Tree Analysis) วิธีการวิจัยโดยการสำรวจเก็บรวบรวมข้อมูลสถิติการเกิดอุบัติเหตุ คำนวณความถี่ในการเกิดอุบัติเหตุต่อชั่วโมงการทำงาน ประเมินความเสี่ยงโดยใช้เครื่องมือแบบแผนภูมิต้นไม้ หาสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุจากเหตุการณ์พื้นฐาน เหตุการณ์ย่อย และเหตุการณ์หลัก คำนวณหาโอกาสของการเกิดอุบัติเหตุ ความน่าเชื่อถือของรถขึ้นจั่นแบบเคลื่อนที่ในการทำงานยกคานคอนกของกรีต และการทำงานบนที่สูงของพนักงาน เปรียบเทียบค่าระดับความเสี่ยงตามมาตรฐาน AS 4360 ผลที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้พบว่าความถี่ของการเกิดอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นจริงอยู่ที่ 1 ครั้งต่อ 1,000 ชั่วโมงทำงาน มีโอกาสเกิดอุบัติเหตุจากรถขึ้นจั่นเคลื่อนที่ มีค่าสูงถึง 0.716 มีค่าความเชื่อมั่นต่ำเพียง 0.284 และมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุจากคนทำงานตกจากที่สูง มีค่าสูงถึง 0.835 มีค่าความเชื่อมั่นต่ำเพียง 0.165 เปรียบเทียบค่าระดับความเสี่ยงตามมาตรฐาน AS 4360 มีค่าระดับความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุสูง สูงมาก ถึงรุนแรงมาก