ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการคงอยู่ในงานของบุคลากรโรงพยาบาลบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
1
0
Files
Issued Date
2018
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Rights
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Suggested Citation
ธีระชัย วงศ์เอกอักษร (2018). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการคงอยู่ในงานของบุคลากรโรงพยาบาลบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14770/8005
Alternative Title(s)
Factors related to retention of personnel at Ban Pong Hospital in Ratchaburi Province
Author(s)
Advisor(s)
Other Contributor(s)
Abstract
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) การคงอยู่ในงานของบุคลากร (2) ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยแรงจูงใจในการทำงานของบุคลากร และ (3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล และปัจจัยแรงจูงใจในการทำงาน กับการคงอยู่ในงานของบุคลากรในโรงพยาบาลบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ประชากรคือบุคลากรทุกระดับที่สังกัดโรงพยาบาลบ้านโป่ง โดยมีระยะเวลาทำงานในโรงพยาบาลบ้านโป่งอย่างน้อย 1 ปี จำนวนทั้งสิ้น 741 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 349 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิตามสัดส่วนของประเภทบุคลากร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม มีค่าความเที่ยงของแบบสอบถามในส่วนของแรงจูงใจในการทำงานและการคงอยู่ในงานเท่ากับ 0.827 และ 0.945 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ไคสแควร์ และสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า (1) การคงอยู่ในงานโดยรวมอยู่ในระดับสูง (2) ปัจจัยส่วนบุคคล พบว่าบุคลากรกลุ่มที่มีสัดส่วนมากที่สุดได้แก่กลุ่มอายุ 41-50 ปี ระยะเวลาอยู่ในองค์กร 1-10 ปี ระดับรายได้ 10,001-20,000 บาทต่อเดือน มีภูมิลำเนาอยู่ในอำเภอบ้านโป่ง และเป็นบุคลากรประเภทกลุ่มวิชาชีพ ปัจจัยแรงจูงใจในการทำงานโดยรวมอยู่ในระดับสูง และ (3) ระยะเวลาอยู่ในองค์กรเป็นปัจจัยส่วนบุคคลปัจจัยเดียวที่มีความสัมพันธ์กับระดับการคงอยู่ในงาน ส่วนแรงจูงใจในการทำงาน โดยรวมมีความสัมพันธ์ในระดับสูง (r=0.708) กับการคงอยู่ในงานของบุคลากรในโรงพยาบาลบ้านโป่งอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
The objectives of the survey research were to study: (1) the level of retention of personnel, or staff retention; (2) personal factors and work motivation factors of personnel; and (3) the relationship between personal factors, work motivation factors, and retention of personnel at Ban Pong Hospital. The study was conducted on a sample of 349 personnel, selected from all 741 personnel in the hospital who had been working for at least 1 year, using the stratified sampling method classified by type of personnel. Data were collected using a questionnaire with the reliability values of 0.827 and 0.945 for work motivation and staff retention, respectively. Statistics used in data analyses were frequencies, percentage, mean, standard deviation, Chi-square test and Pearson’s product-moment correlation. The results showed that: (1) among all participants at Ban Pong Hospital, the overall staff retention was at a high level; (2) their highest proportion was in the age group 41–50 years; they had worked for 1–10 years, had a monthly salary of 10,001–20,000 baht, lived in Ban Pong district, worked in the medical profession, and had a high level of work motivation; and (3) their working duration was the only personal factor that was associated with staff retention, while their overall work motivation was significantly related to staff retention at a high level (r = 0.708; p = 0.05)
The objectives of the survey research were to study: (1) the level of retention of personnel, or staff retention; (2) personal factors and work motivation factors of personnel; and (3) the relationship between personal factors, work motivation factors, and retention of personnel at Ban Pong Hospital. The study was conducted on a sample of 349 personnel, selected from all 741 personnel in the hospital who had been working for at least 1 year, using the stratified sampling method classified by type of personnel. Data were collected using a questionnaire with the reliability values of 0.827 and 0.945 for work motivation and staff retention, respectively. Statistics used in data analyses were frequencies, percentage, mean, standard deviation, Chi-square test and Pearson’s product-moment correlation. The results showed that: (1) among all participants at Ban Pong Hospital, the overall staff retention was at a high level; (2) their highest proportion was in the age group 41–50 years; they had worked for 1–10 years, had a monthly salary of 10,001–20,000 baht, lived in Ban Pong district, worked in the medical profession, and had a high level of work motivation; and (3) their working duration was the only personal factor that was associated with staff retention, while their overall work motivation was significantly related to staff retention at a high level (r = 0.708; p = 0.05)
Degree Name
สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
วิทยาศาสตร์สุขภาพ
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
View online Resources
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Creative Commons license
Except where otherwised noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)