การศึกษาการบริหารงานสัมพันธ์ชุมชนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี : กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านเฑียรยา

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์(1) เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานสัมพันธ์ชุมชนของ โรงเรียนบ้านเฑียรยา อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี จำแนกตามการรับรู้ของบุคลากรภายใน โรงเรียน และบุคลากรภายนอกโรงเรียน (2) เพื่อศึกษาปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการบริหารงานสัมพันธ์ชุมชนของโรงเรียนบ้านเฑียรยา อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี จำแนกตาม ประเภทของบุคลากรภายโนโรงเรียน และบุคลากรภายนอกโรงเรียน ประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัย ประกอบด้วยกลุ่มบุคคล 2 กลุ่ม คือ (1) บุคลากรภายในโรงเรียนจำนวน 20 คน (2) บุคลากรภายนอกโรงเรียน จำนวน 70 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่าที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .9557 สถิติที่ ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัยพบว่า (1) บุคลากรภายในโรงเรียน และบุคลากรภายนอกโรงเรียนมีการรับรู้เกี่ยวกับการบริหารงานสัมพันธ์ชุมชนชองโรงเรียนบ้านเทียรยา อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ไม่แตกต่างกันคือโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (2) ปัญหาสำคัญ คือชุมชนไม่มาขอใช้บริการต่าง ๆ ที่โรงเรียนจัดให้ เช่นห้องสมุด ประชาชนในชุมชนมีฐานะยากจน จัดกิจกรรม สัมพันธ์ชุมชนให้มากขึ้น เพื่อเป็นการประสานความสัมพันธ์กับชุมชนอย่างสม่ำเสมอ ครูไม่มีเวลา เนื่องจากภาระงานประจำ ชุมชนไม่เห็นความสำคัญของการได้เป็นคณะกรรมการสถานศึกษา ชุมชนไม่เห็นความสำคัญของการตั้งกลุ่ม ชมรมโรงเรียนไม่ได้จัดทำเอกสารประชาสัมพันธ์อย่าง ต่อเนื่อง ข้อเสนอแนะ คือ ควรจัดหาวัสดุอุปกรณที่จำเป็นเพิ่มขึ้น เพื่อให้บริการแก่ชุมชนโรงเรียน ควรจัดให้มีการฝึกอบรมอาชีพต่างๆเพื่อนำคนในชุมชนมาเป็นวิทยากรในการฝึกอบรม โรงเรียนควรจัดกิจกรรมที่ชุมชนมีส่วนร่วมให้มากขึ้น โรงเรียนควรให้ความรู้แก่คณะกรรมการสถานศึกษา ให้เข้าใจบทบาทและหน้าที่ของตนเอง ส่งเสริมให้ชุมชนเห็นความสำคัญของการตั้งกลุ่มชมรม ควรจัดทำป้ายนิเทศให้มีสีสันสวยงามเพื่อดึงดูดความสนใจ