ปัจจัยกำหนดอุปสงค์การซื้อหุ้นกู้เอกชน

Abstract

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ศึกษาปัจจัยที่กำหนดอุปสงค์หุ้นกู้ใน ตลาดตราสารหนี้ (2) ปัจจัยที่ส่งเสริมและอุปสรรคต่อการพัฒนาตลาดตราสารหนี้ ในการศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่ออุปสงค์การซื้อหุ้นกู้ เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ โดยได้สร้างแบบจำลองเศรษฐมิติมีตัวแปรอธิบายประกอบด้วยมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อคน อัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ 1 ปี อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลอายุ 1 ปี และอัตราเงินเฟ้อในการประมาณการค่าสัมประสิทธิ์ของตัวแปรอธิบายในสมการใช้วิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบบธรรมดาส่วนการศึกษาปัญหา และอุปสรรคต่อการพัฒนาตลาดตราสารหนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ข้อมูล ในการศึกษาครั้งนี้ใช้ข้อมูลทุติยภูมิรายไตรมาส ตั้งแต่ไตรมาสที่ 3 ปี พ.ศ. 2542 ถึงไตรมาสที่ 4 พ.ศ. 2552 แหล่งข้อมูลจากสมาคมตลาดตราสารหนี้แห่งประเทศไทย ผลการศึกษาพบว่า (1) มูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อคน มีอิทธิพลต่อ อุปสงค์หุ้นกู้ โดยมีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกัน ณ ระดับความเชื่อมั่นทางสถิติร้อยละ 99 และอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ 1 ปี มีอิทธิพลในการกำหนดอุปสงค์หุ้นกู้โดยมีความสัมพันธ์ไป ในทิศทางเดียวกัน ณ ระดับความเชื่อมั่นทางสถิติร้อยละ 99 เนื่องจากเมื่ออัตราดอกเบี้ยเงินฝากสูงขึ้นผู้ ลงทุนคาดการณ์ว่าอัตราดอกเบี้ยหุ้นกู้ซึ่งสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากย่อมปรับตัวสูงขึ้นด้วย จึงมีอุปสงค์ ต่อการลงทุนในหุ้นกู้เพิ่ม (2) ปัจจัยส่งเสริมการพัฒนาตลาดตราสารหนี้ได้แก่การเพิ่มอุปสงค์และอุปทานของตราสารหนี้ การลดข้อจำกัดในการลงทุน การวางกรอบหลักเกณฑ์การลงทุน และความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาตลาดตราสารหนี้ที่สำคัญคือ ปัญหาสภาพคล่อง และความซับช้อนในการประเมินราคาตราสารหนี้