ปัจจัยและผลกระทบของมาตรการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่มีผลต่อการบริโภคของภาคเอกชนในประเทศไทย ในช่วงปี พ.ศ. 2540-2548

Abstract

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการบริโภคภาคเอกชน และ 2) วิเคราะห์ผลกระทบของมาตรการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่มีผลต่อการบริโภคภาคเอกชน การศึกษาเป็นการศึกษาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ในรูปของสมการถดถอยเชิงซ้อนด้วยวิธี กำลังสองน้อยที่สุด โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมที่รวบรวมจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ สำนักงาน คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ธนาคารแห่งประเทศไทย กระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงการคลัง ช่วงเวลาที่ศึกษาตั้งแต่ไตรมาสที่ 1 ของปี พ.ศ.2540 ถึงไตรมาสที่ 4 ของปี พ.ศ.2548 ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยที่มีผลต่อการบริโภคภาคเอกชน ได้แก่ รายได้ที่แท้จริง สินทรัพย์สภาพคล่อง และอัตราเงินเฟ้อ จากการทดสอบค่าสถิติที รายได้ที่แท้จริง มีผลต่อการ บริโภคภาคเอกชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และสินทรัพย์สภาพคล่องมีผลต่อการ บริโภคภาคเอกชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนอัตราเงินเฟ้อ พบว่าไม่มีนัยสำคัญ ทางสถิติ ซึ่งแสดงถึงอัตราเงินเฟ้อ ไม่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงการบริโภคภาคเอกชน และ 2) ผลกระทบของมาตรการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาต่อการบริโภคภาคเอกชน จากการทดสอบ ค่าสถิติที การใช้มาตรการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดามีผลต่อการบริโภคภาคเอกชนอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.05 แสดงให้เห็นว่า กรณีที่รัฐบาลเปลี่ยนแปลงมาตรการทางด้านภาษีเงินได้ บุคคลธรรมดาที่เกี่ยวกับการเพิ่มค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนในการคำนวณภาษี การยกเว้นภาษีอากร สำหรับบุคคลธรรมดาบางประเภทและการเปลี่ยนแปลงช่วงขั้นเงินได้สุทธิในการเสียภาษี ทำให้ ฐานในการคำนวณภาษีและการชำระภาษีลดลง ส่งผลให้รายได้ที่แท้จริงเพิ่มมากขึ้น ผู้บริโภคจะบริโภคเพิ่มขึ้น