ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวแบบใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย ในกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวแบบใช้ปัญหาเป็นฐาน และ (2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนกลุ่มทดลองหลังการทดลองกับในระยะติดตามผล กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2558 โรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี 1 ห้องเรียน จำนวน 27 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ (1) ชุดกิจกรรมแนะแนวแบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (2) แบบวัดความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .67 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยปรากฏว่า (1) ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย ในกลุ่มทดลอง หลังการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวแบบใช้ปัญหาเป็นฐาน สูงกว่าความสามารถดังกล่าวก่อนการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (2) ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนกลุ่มทดลอง ระยะติดตามผลสูงกว่าระยะหลังการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวแบบใช้ปัญหาเป็นฐาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

The purposes of this study were (1) to compare problem solving abilities of Mathayom Suksa I students of Chumchon Wat Sainoi School in the experimental group prior to and after using a problem-based guidance activities package; and (2) to compare problem solving abilities of the experimental group students at the end of the experiment and during the follow up period. The research sample consisted of 27 Mathayom Suksa I students in an intact classroom of Chumchon Wat Sainoi School in Nonthaburi province during the 2015 academic year, obtained by cluster sampling The employed research instruments were (1) a problem-based guidance activities package; and (2) a problem solving ability test, developed by the researcher, with .67 reliability coefficient. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test The research findings revealed that (1) the post-experiment problem solving ability of Mathayom Suksa I students of Chumchon Wat Sainoi School in the experimental group after using a problem-based guidance activities package was significantly higher than their pre-experiment counterpart ability prior to using the guidance activities package at the .01 level of statistical significance; and (2) the problem solving ability of the experimental group students during the follow up period was significantly higher than their counterpart ability at the end of the experiment at the .01 level of statistical significance.