พฤติกรรมของผู้บริโภคในการใช้บริการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาพฤติกรรมการใช้บริการรถไฟฟ้ามหานครของผู้บริโภค (2) เปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้บริการรถไฟฟ้ามหานครของผู้บริโภคที่มีคุณลักษณะทางประชากรศาสตร์แตกต่างกันวิธีการวิจัยโดยการสำรวจเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือสัมภาษณ์โดยมีขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 ตัวอย่าง และเลือกตัวอย่างตามสะดวก การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา การแจกแจงความถี่และค่าร้อยละ และใช้สถิติเชิงอนุมานหาความแตกต่างระหว่างคุณลักษณะทางประชากรศาสตร์กับพฤติกรรมของผู้บริโภคในการใช้รถไฟฟ้ามหานครสายเฉลิมรัชมงคลที่สนใจศึกษา โดยทดสอบสมมติฐานด้วยส่าไคสแควร์ (Chi-Squares : X2) ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า (1) กลุ่มตัวอย่างมีลักษณะทางประชากรศาสตร์ดังนี้เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย คือ 228 คน และ 172 คน ตามลำดับ มีอายุระหว่าง 23-30 ปี สถานภาพเป็นโสด การศึกษาระดับปริญญาตรี มีอาชีพเป็นพนักงานบริษัท/ห้างรัาน มีรายไต้ต่อเดือนระหว่าง 5,001 - 15,000 บาท และลักษณะที่พักอาศัยเป็นบ้านเช่า/ห้องเช่า/หอพัก (2) ผู้บริโภคที่มีเพศ อายุสถานภาพสมรส ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ที่แตกต่างกัน มีพฤติกรรมในการใช้บริการรถไฟฟ้ามหานครที่มีวัตถุประสงค์แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผู้บริโภคที่มีเพศ ระดับการศึกษา และอาชีพที่แตกต่างกันมีพฤติกรรมในการใช้บริการรถไฟฟ้ามหานครที่มีความถี่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผู้บริโภคที่มีอายุ อาชีพ และรายได้ ที่แตกต่างกันมีพฤติกรรมในการบริการรถไฟฟ้ามหานครในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผู้บริโภคที่มีอายุที่แตกแต่งกันมีพฤติกรรมในการใช้บริการและสถานสภาพสมรสที่แตกต่างกันมีพฤติกรรมในการใช้บริการรถไฟฟ้ามหานคร ที่มีความมั่นใจในความปลอดภัยในระบบรถไฟฟ้ามหานครที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

The purposes of this research were: (1) to study M.R.T. Ratchamongkon Line consumer behavior and (2) to compare the behavior of M.R.T. consumer with different demographic backgrounds. The questionnaires survey were 400 samples, conducted to the consumers who had taken travelling by the M.R.T. Chaloem Ratchamongkon Line. Gathering the consumers informations for 3 months, during July to September, 2005. The samples with statistical reliability of 95% were applied to the survey. Data were statistically analyzed by statistical programme, through frequencies, percentage, and Chi-Squares test. The survey results founded that (1) the most demographic percentage of consumers were such, women, 23-30 years of age, single as marital status, bachelor’s degree graduate, occupation as private company staff, with 5,001 - 15,000 baht monthly income, and living in rental room, who usually preferred to travel by the M.R.T. Train services. (2) for consumers with diffent genders, ages, single marital status, educational levels, occupations, and monthly income between 5,001 - 15,000 baht who had their significantly different behaviors from their purposes to travel by the M.R.T. Train, at the statical significance level of 0.05. For consumers with different genders, educational levels, and their occupations who had their significantly different behaviors from the frequencies to travel by the M.R.T. Train, at the statistical significance level of 0.05. Consumers with different ages, occupations, and their monthly incomes who had their significantly deferent behaviors from occasion to travel by the M.R.T. Train, at the significance level of 0.05. For consumers with different ages, and their monthly incomes, who had their significantly different behaviors from their significantly different alternative choices to travel by the M.R.T. Train, at the statistical significance level of 0.05. And consumers with their diffent genders, ages and marital status, who had their different behaviors from their trust in safety-systems of the M.R.T. Train, at the statistical significance level of 0.05.