ประสิทธิผลของโปรแกรมการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในตำบลท่าก๊อ อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย

Abstract

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 และ (2) ผลของโปรแกรมการ จัดการตนเองต่อระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โดยนำแนวคิดการจัดการตนเองของแคนเฟอร์ (Kanfer) มาเป็นกรอบแนวคิดในการทำวิจัย กลุ่มตัวอยางเป็นผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ตำบลท่าก๊อ จำนวน 40 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 20 คน จับคู่ให้มีคุณสมบัติคล้ายคลึงกันในเรื่องเพศ อายุ ชนิดของยารักษาเบาหวานและระยะเวลาที่ป่วยเป็นโรคเบาหวาน กลุ่มเปรียบเทียบได้รับการดูแลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองร่วมกับการดูแลตามปกติเป็นระยะเวลา 9 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือโปรแกรมการจัดการตนเองแบบสอบถามพฤติกรรมการจัดการตนเอง และแบบ บันทึกระดับน้ำตาลในเลือด วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า (1) ค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมการจัดการตนเองระหว่างกลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05, ค่าเฉลี่ยพฤติกรรมการจัดการตนเองของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (2) หลังทดลองค่าเฉลี่ยของระดับน้ำตาลในเลือดระหว่างกลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05, ค่าเฉลี่ยระดับ น้ำตาลในเลือดของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

The purpose of this quasi-experimental study were to study: (1) the effect of selfmanagement program on self-management behavior in type 2 diabetic patients and (2) the effect of self-management program on plasma glucose level in type 2 diabetic patients. The conceptual model used in this study was Kanfer’s self-management model. The samples were 40 patients with type 2 diabetes receiving at the Thakor health promoting hospital. The experimental and the compare groups were matched in terms of sex age type of medications and duration of illness. The compare group received conventional nursing care while the experimental group received conventional nursing care and the self-management program. The research instrument were the self-management program, the self-management behavior and the blood sugar record form. Data were analyzed by using frequency, percentage, mean, standard deviation and t-test. The results revealed that: (1) The mean difference of the self-management behavior in the experimental group was significantly higher than the compare group (p< .05). and (2) There was no significantly difference of plasma glucose level in type 2 diabetic patients between the experimental and the compare groups (p< .05), after receiving the self-management program the mean score on the plasma glucose level in the experimental group was significantly lower than those before receiving the self-management program (p< .05).